بررسی خواص ریخت‌شناسی میوۀ برخی از ژنوتیپ‌های وحشی زرشک در استان آذربایجان‌غربی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشگاه ارومیه

2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه ارومیه

چکیده

زرشک یکی از ریز میوه­ها است که به‌صورت خودرو در مناطق شمال غرب ایران رشد می­یابد. ارزیابی ویژگی‌های میوه و بذر می­تواند در انتخاب رقم‌های برتر سودمند واقع شود. هدف از این پژوهش بررسی شناخت بهتر ویژگی­های ژنوتیپ­های وحشی زرشک استان آذربایجان غربی به‌منظور کاربرد آن‌ها در برنامه­های اصلاحی است. در آغاز مناطق و سپس ژنوتیپ­های زرشک موجود شناسایی و نمونه­برداری از آن‌ها صورت گرفت و بی‌درنگ به آزمایشگاه منتقل و صفاتی شامل طول و عرض میوه، بذر و برگ، رنگ و چگالی میوه اندازه­گیری شد. تجزیۀ کلاستر به روش وارد (Ward) انجام شد. نتایج نشان داد که تنوع بالایی در برخی از صفات مانند وزن و طول میوه، عرض بذر، و صفات مرتبط به رنگ وجود دارد. ژنوتیپ SH14 نسبت به دیگر ژنوتیپ­های بررسی‌شده بزرگ‌ترین میوه را دارد. صفات مرتبط با برگ از جمله طول و عرض برگ همبستگی معنی­داری با صفات مرتبط با میوه مانند وزن و اندازة میوه و طول و عرض بذر دارند. سه عامل اصلی نزدیک به 68 درصد از واریانس کل را توجیه کردند. در تجزیۀ کلاستر ژنوتیپ­های زرشک به چهار گروه اصلی تقسیم شدند. ژنوتیپ­های موجود در گروه A دارای بیشترین میانگین صفت طول دم میوه و شاخص­های a* و b* رنگ را داشتند. شاخص هیو نیز در جداسازی گروهB  نقش مهمی داشت. ژنوتیپ­های بی­بذر نیز در گروه C  قرار گرفتند. ژنوتیپ­های موجود در گروه D نیز میانگین صفات طول و عرض برگ و شمار بذر بالاتری بودند. نتایج به‌دست‌آمده ممکن است برای برنامه­های اصلاحی و معرفی رقم در زرشک سودمند باشد. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of fruit morphological properties of some wild barberry (Berberis spp.) genotypes in West Azerbaijan

نویسندگان [English]

  • Shahin Alizadeh 1
  • Hamid Hassanpoor 2
1 Former M. Sc. Student, Faculty of Agriculture, Urmia University, Urmia, Iran
2 Assistant Professor, Faculty of Agriculture, Urmia University, Urmia, Iran
چکیده [English]

Barberry is a small fruit that grows in the wild in North West of Iran. Evaluation of fruit and seed characteristics can be useful in selection of superior cultivars for commercial cultivation. The aim of this study is to better understand the characteristics of barberries in order to use in breeding programs. The area and barberry genotypes were identified and sampling of them were done, then were transported to the laboratory and attributes such as length and width of fruits, seeds and leaves, fruit color were measured. Cluster analysis was performed on the basis of Ward's method. There is high variation in some traits, including berry weight, berry length, flesh weight, seed width, color characteristics such as a*, b*, Hue angle and chroma values. The results indicated that SH14 genotype had the largest fruit. Leaf traits, including leaf length and width significantly correlated with fruit traits such as weight and size of the fruit and seed length and width. The 3 main factors were explained approximately 68% of the total variance. According to cluster analysis, genotypes were divided into four main groups. Genotypes in group A had highest average length of pedicle and a* and b* color variables of fruits. The hue angle had a significant role in separation of group B. Also, seedless genotypes were located in group C. Genotypes in group D had a higher average length and width of leaves and seed number. The results obtained might be helpful for breeders who trying to develop new varieties.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Barberry
  • Correlation
  • factor analysis
  • morphological characteristics
Ahmed, M., Anjum, M. A., Naz, R. M. M., Khan, M. R. & Hussain, S. (2013). Characterization of indigenous barberry germplasm in Pakistan: variability in morphological characteristics and nutritional composition. Fruits, 68(5), 409-422.
Akbulut, M., Çalis, S., Marakoglu, T. & Çoklar, H. (2007). Some physico-mechanical and nutritional properties of Barberry (Berberis vulgaris L.). Journal of Food Process Engineering, 32, 497-511.
Arayne, S. M., Sultana, N. & Bahadur, S. S. (2007). The Berberis story: Berberis vulgaris intherapeutics. Pakistan Journal of Pharmaceutical Sciences, 20, 83-92.
Bottini, M. C. J., Greizerstein, E. J., Aulicino, M. B. & Poggio, L. (2000). Relationships among genome size, environmental conditions and geographical distributions in natural populations of NW Patagonian species of Berberis. Annals of Botany, 86(3), 565-573.
Demir, F., Dogan, H., Özcan, M. & Haciseferogullari, H. (2002). Nutritional and physical properties of hackberry (Celtis australis L). Journal of Food Engieering, 54, 241-247.
Dutta, N. K., Marker, P. H. & Rao, N. R. (1972). Berberine in toxin induced experimental cholera. British Journal of Pharmacology, 44, 153-159.
Erfani, J., Ebadi, A., Abdolahi, H. & Fattahi Mogadam, M .R. (2014). Evaluation of genetic diversity of some pear genotypes and species with morphological characteristics. Iranian Journal of Horticultural Science, 45(1), 11-21. (in Farsi)
Farhadi Chitgar, M., Varidi, M., Varidi, M. J. & Shahidi, F. (2014). Evaluation of physical and chemical characteristics of three Iranian barberry species. Journal of food research, 24(1), 63-76. (in Farsi)
Gundogdu, M. (2013). Determination of antioxidant capacities and biochemical compounds of Berberis vulgaris L. fruits. Advances in Environmental Biology, 7(2), 344-348.
Heidary, S., Marashi, H., Farsi, M. & Mirshamsi-Kakhki, A. (2009). Assessment of variation in wild and cultivated Berberis populations of Khorasan provinces using morphological markers and comparing to data resulted from AFLP markers. Journal of Iranian Agronomic Investigations, 7(2), 401–410 (in Farsi)
Kafi, M. & Balandri, A. (1995). Effects of gibberellic acid and ethephon on fruit characteristics and ease of harvest seedless barberry. Iranian Research Organization for Science and Technology, Center of Khorasan, (in Farsi)
Kolar, D., Wimmerova, L. & Kadek, R. (2010). Acetylcholinesterase and butyrylcholinesterase inhibitory activities of Berberis vulgaris. Phytopharmacology, 1, 7-11.
Kremer, D., Grubesic, R., Popovic, Z. & Karlovic, K. (2012). Fruit and seed traits of Berberis croatica Horvat and Berberis vulgaris L. Acta Botanica Croatica, 7(1), 115-123.
Mokhber Dezfuli, N., Saeidnia, S., Gohari, A.R. & Kurepaz Mahmoodabadi, M. (2013). Phytochemistry and Pharmacology of Berberis Species. Pharmacognosy Reviews, 8, 8-15.
Mohsenin, N. N. (1986). Physical properties of plant and animal materials, 2nd ed., Gordon and Breach Science Publishers, New York.
Mozaffarian, V. (2008). A dictionary of Iranian plant names. Tehran: Farhange Moaser (in Farsi)
Jimenez, C. D. C., Flores, C.S., He, J., Tian, Q., Schwartz, S. T. & Giusti, M. M. (2011). Characterisation and preliminary bioactivity determination of Berberis boliviana Lechler fruit anthocyanins. Food Chemistry, 128(3), 717-724.
Rajaian, H., Jalaee, J. & Aghajani, A. (2006). Berberis vulgaris as Growth Promoter in Broiler Chickens. International Journal of Poultry Science, 5 (4), 395-397.
Rezaei, M., Ebadi, A., Reim, S., Fatahi, R., Balandary, A., Farrokhi, N. & MagdaViola, H. (2011). Molecular analysis of Iranian seedless barberries via SSR. Scientia Horticulturae, 129, 702–709.
Rohollah, A., Zamani, Z., Fattahi Moghadam, M. R., Gorgani, A. & Fallahi, E. (2015). Evaluation of some quantitative and qualitative properties of fruit and tree in number of Progenies from Red spur×Golabe kohanz. Iranian Journal of Horticultural Science, 2(46), 201-211. (in Farsi)
Rounsaville, T.J. & Ranney, T.G. (2010). Ploidy levels and genome sizes of Berberis and Mahonia species, hybrids, and cultivars. Hortscience, 45, 1029-1033.
Saied, S. & Begum, S. (2004). Phytochemical studies of Berberis vulgaris. Chemistry of Natural Compounds, 40, 137-140.
Yildiz, H., Ercisli, S., Sengul, M., Topdas, E. F., Beyhan, O., Cakir, O., Narmanlioglu, H. K. & Orhan, E. (2014). Some physicochemical characteristics, bioactive content and antioxidant characteristics of non sprayed barberry (Berberis vulgaris L.) fruits from Turkey. Erwerbs-Obstbau, 56, 123-129.
Yilmaz, K.U., Zengin, Y., Ercisli, S., Orhan, E., Yalcinkaya, E., Taner, O. & Erdogan, A. (2009). Biodiversity, exositu conservation and characterization of Cornelian Cherry (Cornus mas L.) genotypes in Turkey. Biotechnol Biotechnol Equipment, 23(1), 1143-1149.