دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Effect Of Vermicompost Integration With Nitrogen, Sulfur, And Manganese On Fruit Yield, Some Agronomic Traits, And Water Use Efficiency Of Cucumber Under Greenhouse Conditionsتأثیر تلفیق ورمی‌کمپوست با نیتروژن، گوگرد و منگنز بر محصول میوه، برخی صفات زراعی و کارایی مصرف آب خیار در شرایط گلخانهای20522110021610.22059/ijhs.2025.385023.2225FAنصرت الهنجفیگروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0002-5560-1132حکیمهحاجیلوگروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0009-0001-4779-1642محمدرضاساریخانیگروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0002-5651-7792Journal Article20241109To investigate effects of vermicompost (VC), nitrogen (N), sulfur (S), and manganese (Mn) on fruit yield, some agronomic traits, and water use efficiency (WUE) of cucumber (Cucumis sativus L.), an experiment was conducted on the basis of a completely randomized design with 16 treatments and 3 replications under greenhouse conditions. The treatments included control, N: using 150 mg N/kg soil as urea, Mn: using 13 mg Mn/kg soil as MnSO4.2H2O, S: using 500 mg elemental S/kg soil, N+Mn, N+S, S+Mn, N+S+Mn, VC: using 30 g VC/kg soil, VC+N, VC+Mn, VC+S, VC+N+S, VC+N+Mn, VC+S+Mn, and VC+N+S+Mn. In this research, traites such as fresh and dry weights of fruit, fruit volume, fruit length, fruit diameter, fresh and dry weights of shoot and root, plant height, biological yield, number of leaves, and WUE were measured. The results showed that applications of urea and manganese sulfate fertilizers in soil significantly increased shoot dry matter, plant height, fruit diameter, and fruit length of cucumber, but did not have significant effects on other studied characteristics. Application of S◦ in soil significantly increased plant height, fruit diameter and length of cucumber, but did not have significant effect on other studied characteristics. Application of VC significantly increased fresh and dry weights of fruit, fruit length, fruit diameter, fruit volume, number of fruits, number of leaves, plant height, fresh and dry weights of shoot, biological yield, and WUE. The highest values of all studied traits were observed in the integrated treatment of VC+N+Mn+S. In general, in order to increase yield of cucumber and reduce using chemical fertilizers, integrated application of vermicompost and chemical fertilizers of urea, manganese sulfate, and elemental sulfur could be recommended in similar conditions.برای بررسی تأثیر ورمی‌کمپوست، نیتروژن، گوگرد و منگنز بر محصول میوه، برخی صفات زراعی و کارایی مصرف آب در خیار (Cucumis sativus L.)، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 16 تیمار و 3 تکرار در شرایط گلخانهای انجام شد. تیمارها شامل Control: شاهد، N: مصرف 150 میلیگرم نیتروژن بر کیلوگرم خاک از منبع اوره، Mn: مصرف 13 میلیگرم منگنز بر کیلوگرم خاک از منبع منگنز سولفات، :S مصرف 500 میلیگرم گوگرد عنصری بر کیلوگرم خاک، N+Mn، N+S،، Mn+S، Mn+N+S، VC: مصرف 30 گرم ورمی‌کمپوست بر کیلوگرم خاک، VC+N، VC+Mn، VC+S، VC+N+S، VC+S+Mn، VC+N+Mn و VC+N+Mn+S بودند. در این پژوهش، صفاتی نظیر وزن تر و خشک میوه، حجم میوه، طول میوه، قطر میوه، وزن تر و خشک شاخساره و ریشه، ارتفاع بوته، محصول زیستی، تعداد برگ و کارایی مصرف آب اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که مصرف کودهای اوره و منگنز سولفات در خاک، ماده خشک شاخساره، ارتفاع بوته، قطر میوه و طول میوه خیار را به‌طور معنادار افزایش داد اما بر سایر صفات مورد مطالعه معنادار نبود. مصرف گوگرد عنصری در خاک، ارتفاع بوته، قطر و طول میوه خیار را به‌طور معنادار افزایش داد اما بر سایر صفات مورد مطالعه معنادار نبود. مصرف ورمی‌کمپوست وزن تر و خشک میوه، طول میوه، قطر میوه، حجم میوه، تعداد میوه، تعداد برگ، ارتفاع بوته، وزن تر و خشک شاخساره، محصول زیستی و کارایی مصرف آب را به‌طور معنادار افزایش داد. بیشترین مقدار تمامی صفات مورد مطالعه در تیمار تلفیقی VC+N+Mn+S مشاهده شد. به‌طور کلی، برای افزایش عملکرد و کاهش مصرف کودهای شیمیایی، مصرف تلفیقی ورمی‌کمپوست و کودهای شیمیایی اوره، منگنز سولفات و گوگرد عنصری در شرایط مشابه توصیه میشود.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100216_dff2e02571b6f90b19e1e998bd5e250e.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Assessment of Phenotypic Diversity in Tomato Genotypes Based on Morphological, Physical, Chemical, and Descriptive Traitsارزیابی تنوع فنوتیپی ژنوتیپهای گوجه‌فرنگی بر پایه صفات مورفولوژیکی، فیزیکو شیمیایی و توصیفی22324610257610.22059/ijhs.2025.395727.2276FAنوشیناشرفیگروه علوم و مهندسی باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، د انشگاه تهران، کرج، ایران0009-0004-9344-8775محمد رضاحسندختگروه علوم و مهندسی باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، د انشگاه تهران، کرج، ایران0000-0001-5774-835Xمجیدشکرپورگروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران0000-0001-9377-554XJournal Article20250521This study was conducted to evaluate the phenotypic diversity among 39 tomato genotypes (Solanum lycopersicum L.). The plant materials included a range of both local and commercial cultivars that were examined to identify valuable traits for breeding and crop improvement. The experiment was carried out under field conditions using a randomized complete block design (RCBD) with three replications. The evaluated traits encompassed morphological characteristics (such as fruit shape and size), physical attributes (firmness and density), chemical properties (pH, titratable acidity, TSS, and TSS/TA ratio), as well as descriptive traits such as fruit color, pericarp thickness, and number of locules. The results of analysis of variance and Duncan’s multiple range test revealed significant differences among genotypes at the 1% probability level. Traits such as total fruit weight per plant, number of fruits, fruit firmness, and TSS/TA ratio showed the greatest variation among the genotypes. To identify phenotypic clustering patterns, hierarchical cluster analysis using Ward’s method was also performed, resulting in distinct genotype groupings. The findings of this study can serve as a valuable basis for selecting superior parental lines of tomato in breeding programs aimed at enhancing yield, fruit quality, and developing cultivars adapted to various production goals and market demands.این پژوهش با هدف ارزیابی تنوع فنوتیپی بر پایه صفات مورفولوژیکی، فیزیکو شیمیایی و توصیفی در ۳۹ ژنوتیپ گوجه‌فرنگی (Solanum lycopersicum L.) انجام شد. مواد گیاهی مورد استفاده شامل طیفی از ژنوتیپهای بومی و تجاری بود که به‌منظور شناسایی ویژگیهای ارزشمند برای اصلاح و توسعه کشت مورد بررسی قرار گرفتند. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط مزرعه‌ای اجرا گردید. صفات مورد ارزیابی شامل ویژگیهای مورفولوژیکی (مانند شکل، حجم و اندازه میوه)، فیزیکی (سفتی، چگالی، وزن)، شیمیایی (pH، اسیدیته، TSS و نسبت TSS/TA) و نیز صفات توصیفی نظیر رنگ، ضخامت پریکارپ، مغز و تعداد حجره بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و آزمون چنددامنه‌ای دانکن نشان‌دهنده تفاوت معنی‌دار بین ژنوتیپ‌ها در سطح احتمال یک درصد بود. صفاتی مانند وزن کل میوه در بوته، تعداد میوه، سفتی بافت و نسبت TSS/TA بیشترین تنوع را در میان ژنوتیپ ها نشان دادند. به‌منظور شناسایی الگوهای گروه‌بندی ژنوتیپ‌ها، تجزیه خوشه‌ای با روش وارد نیز انجام گرفت و TN-1100 در گروهی مجزا قرار گرفت و باقی ژنوتیپ‌ها نیز در دو گروه عمده ژنوتیپی دسته بندی شدند. بیشترین فاصله مورفولوژیکی در میان ژنوتیپ ممقان و TN-1100 مشاهده شد. یافته‌های این تحقیق می‌تواند به‌عنوان مبنایی مؤثر در انتخاب والدین مناسب برای برنامه‌های به‌نژادی گوجه فرنگی با اهداف ارتقای عملکرد، کیفیت میوه و توسعه ارقام سازگار با نیازهای مختلف تولیدی و بازار مصرف مورد استفاده قرار گیرد.https://ijhs.ut.ac.ir/article_102576_31021e12a266a9e9dddb673a59958256.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622The Essence of Nature as a Generator of Natural Landscape Relationship Between Tree Allometric Traits and the Spatial Configuration of Natural Landscapes in Hyrcanian Forestsسرشت طبیعت به‌مثابه مولد منظر تحلیل نقش ویژگیهای آلومتریک درختان در ساخت فضایی منظر طبیعی جنگل‌های هیرکانی24726410754210.22059/ijhs.2026.408822.2314FAمهساسلیمیگروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0009-0003-9576-7430محمدآتشینبارگروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0009-0003-1843-4069Journal Article20251227The natural forest landscape emerges from complex interactions among biological structures, ecological processes, and human perceptual patterns. Tree allometric traits, as quantitative indicators of growth, extend beyond conventional forest metrics and function as key generators of landscape spatial structure. This study aims to clarify the role of native tree allometric characteristics in shaping the quality of spatial structure in natural landscapes and in establishing the conditions necessary for coherent landscape perception.The research follows an analytical–explanatory framework and relies on secondary allometric data. Diameter at breast height (DBH) and species specific allometric coefficients are considered independent variables, while root biomass and rooting depth serve as mediating variables. The dependent variable is the quality of landscape spatial structure. Root biomass of dominant Hyrcanian forest species was estimated using power law allometric models, and rooting depth data were derived from reliable empirical sources. The causal relationships among allometric traits, substrate stability, vegetation establishment patterns, and landscape spatial structure were subsequently examined.The results demonstrate that increases in DBH lead to nonlinear growth in root biomass and root system extent. Through enhanced soil shear resistance, reduced erosion, and greater stabilization of vegetation cover, these changes contribute to the formation of spatially stable forest patterns. Such physical stability provides the foundation for continuity of vertical layering, visual legibility, and spatial scalability, which are essential prerequisites for coherent perception of natural landscapes. This study conceptualizes tree allometry not merely as a biological indicator, but as a fundamental structural mechanism in natural landscape formation, underscoring its significance for forest landscape analysis, conservation, and management.منظر طبیعی جنگل‌ها حاصل برهم‌کنش پیچیده میان ساختارهای زیستی، فرآیندهای اکولوژیک و الگوهای ادراک انسانی است. ویژگیهای آلومتریک درختان به‌عنوان شاخص‌های کمّی رشد، نقشی فراتر از سنجه‌های جنگل‌شناختی ایفا کرده و به‌مثابه مولد ساخت فضایی منظر عمل می‌کنند. جنگل‌های هیرکانی به‌دلیل قدمت زمین‌شناختی، تنوع گونه‌ای و استقرار بر بسترهای شیب‌دار، زمینه مناسبی برای بررسی این پیوند فراهم می‌کنند. این مقاله باتمرکزبر توده‌های جنگلی محدوده نهارخوران گرگان، به تبیین نقش ویژگیهای آلومتریک درختان بومی جنگل‌های هیرکانی در شکل‌گیری کیفیت ساخت فضایی منظر طبیعی و فراهم‌سازی پیش‌شرط‌های ادراک یکپارچه منظر می‌پردازد.این مقاله دارای ماهیت تحلیلی-تبیینی بوده و بر تحلیل داده‌های ثانویه آلومتریک استوار است. متغیرهای مستقل شامل قطر برابر سینه و ضرایب آلومتریک گونه‌ای، متغیرهای میانجی شامل زیستتوده و عمق ریشه، و متغیر وابسته، کیفیت ساخت فضایی منظر تعریف شدند. زیستتوده ریشه گونه‌های غالب جنگل‌های هیرکانی توسط مدل‌های آلومتریک توانی برآورد شد و داده‌های عمق ریشه براساس منابع تجربی معتبر استخراج گردید. سپس زنجیره عِلّی میان متغیرهای آلومتریک، پایداری بستر، الگوهای استقرار پوشش گیاهی و ساخت فضایی منظر تحلیل شد.براساس نتایج، افزایش قطر برابر سینه به‌صورت غیرخطی موجب افزایش زیستتوده و گسترش سیستم ریشه شده و ازطریق تقویت مقاومت برشی خاک، کاهش فرسایش و تثبیت پوشش گیاهی، به شکل‌گیری الگوهای پایدار فضایی در جنگل می‌انجامد. این پایداری فیزیکی بستر، زمینه‌ساز تداوم لایه‌بندی عمودی، خوانایی بصری و مقیاس‌پذیری فضاست که پیش‌شرط ادراک منسجم منظر طبیعی محسوب میشود.این مقاله آلومتری درختان را نه صرفاً شاخصی زیستی، بلکه سازوکاری ساختاری در تولید منظر طبیعی معرفی کرده و بر ضرورت توجه به آن در تحلیل، حفاظت و مدیریت منظر جنگلی تأکید می‌کند.https://ijhs.ut.ac.ir/article_107542_c34a1557faad21a8431ad9a3f6c82556.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Interaction of Sodium Silicate, Silicate-Solubilizing Bacteria, and Dodder Parasite on the Physiological and Growth Characteristics of Eggplantبرهم‌کنش سیلیکات سدیم، باکتری حلکننده سیلیکات و انگل سس بر ویژگیهای فیزیولوژیک و رشدی بادمجان26528110060510.22059/ijhs.2025.381404.2203FAاکبرعلی وردیگروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران0000-0002-0209-4755علی اصغرچیت بندگروه مهندسی گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران0000-0002-0448-9814Journal Article20240829Silicon is an essential element in plant nutrition, significantly enhancing tolerance to both biotic and abiotic stresses. This study investigated the effects of sodium silicate and silicate-solubilizing bacteria on the interaction between eggplant and dodder (Cuscuta spp.) infestation. The pot experiment was conducted in 2022 at Bu-Ali Sina University using a three-factor factorial design in a completely randomized layout with six replications. The factors were: 1) dodder infestation of eggplant (infested vs. non-infested), 2) sodium silicate application (0 vs. 100 mg/kg soil), and 3) soil inoculation with silicate-solubilizing bacteria (0 vs. 10 ml/kg soil). Results indicated a synergistic effect when sodium silicate and silicate-solubilizing bacteria were applied together. When the soil was treated with both amendments, dodder infestation led to a substantial decrease in shoot dry weight (32%) and root dry weight (41%), a reduction in silicon content (28%), and an increase in lignin content (53%). Furthermore, defense-related enzyme activities, including phenylalanine ammonia-lyase (27%), catalase (214%), peroxidase (202%), and superoxide dismutase (194%), were significantly elevated. Activities of lipoxygenase (156%) and levels of H2O2 (58%) and malondialdehyde (94%) also increased, indicative of oxidative stress. The co-application of sodium silicate and silicate-solubilizing bacteria synergistically reduced dodder biomass. Therefore, the combined use of these amendments could effectively mitigate the damage inflicted by this parasitic weed on eggplant biomass.سیلیس عنصری غیرضروری در تغذیه گیاهان محسوب میشود اما نقش مؤثری در تحمل انواع تنشهای زیستی و غیرزیستی دارد. پژوهش حاضر اثرپذیری رابطه بادمجان-سس را از کاربرد توأم سیلیکات سدیم و باکتری حلکننده آن طی آزمایشی گلخانهای در دانشگاه بوعلی سینا در 1401 به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 6 تکرار مورد بررسی قرار داد. عامل اول آلودگی بادمجان به سس (با و بدون‌آلودگی)، عامل دوم کاربرد سیلیکات سدیم (صفر و 100 میلیگرم در هر کیلوگرم خاک) و عامل سوم تلقیح خاک با باکتری حلکننده سیلیکات (صفر و 10 میلیلیتر در هر کیلوگرم خاک) بود. نتایج حاکی از وجود اثر همافزایی در کاربرد توأم سیلیکات سدیم و باکتری حلکننده آن بود. تحت شرایط بدون‌تلقیح خاک با باکتری حلکننده سیلیکات و بدون کاربرد سیلیکات سدیم، آلودگی بادمجان به سس زراعی موجب کاهش وزن خشک اندام هوایی (32 درصد)، وزن خشک ریشه (41 درصد)، محتوی سیلیس (28 درصد) و افزایش محتوی لیگنین (53 درصد)، فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز (27 درصد)، فعالیت آنزیم کاتالاز (214 درصد)، فعالیت آنزیم پراکسیداز (202 درصد)، فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (194 درصد)، فعالیت آنزیم لیپوکسیژناز (156 درصد)، محتوی پراکسید هیدروژن (58 درصد) و محتوی مالون دی‌آلدئید (94 درصد) شد. کاربرد سیلیکات سدیم و باکتری حلکننده آن به تنهایی و توأم، اثر معنیداری بر تمامی صفات بررسی‌شده داشت و منجر به کاهش زیستتوده سس شد. کاربرد توأم سیلیکات سدیم و باکتری حلکننده آن توانست جبرانکننده خسارت وارده از سوی این علف هرز انگلی به زیستتوده بادمجان باشد.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100605_cff2e3d0e99fe3103d6ebc9ec2ffbce2.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Studying the effect of deficit irrigation during the growth stages of table grape cv., Yaghooti (Vitis vinifera L.) on physiological traits and fruit yieldبررسی تاثیر کم آبیاری در مراحل رشد انگور رقم یاقوتی Vitis vinifera L.)) بر صفات فیزیولوژیک و عملکرد میوه28130110040610.22059/ijhs.2025.382129.2208FAمنصورفاضلی رستم پوربخش تحقیقات زراعی و باغی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران0000-0002-1039-2365Journal Article20240910Conducted at the Zahak Research Station between 2019 and 2023, this experiment employed a randomized complete block design with a strip-split plot arrangement and three replications. The study evaluated three irrigation regimes: a control (full irrigation), irrigation initiated after 35% soil moisture depletion, and irrigation after 70% soil moisture depletion, applied to the main plots. The irrigation stages—encompassing bud burst to flowering, flowering to berry color variation, berry color variation to harvest, and harvest to leaf fall—were allocated to the subplots.The implementation of deficit irrigation strategies resulted in a significant decrease in key physiological and yield-related traits, including relative leaf water content, leaf area, chlorophyll index, and overall fruit yield. In contrast, proline content, soluble sugars, relative membrane permeability, and canopy temperature were observed to increase under these conditions.A multiple linear regression analysis was performed to model the yield of the Yaghooti grape cultivar. The analysis revealed that relative leaf water content, proline accumulation, and relative membrane permeability were the most influential predictors of fruit yield. Furthermore, yield reductions of 7.1% and 4.1% were recorded during the critical stages from berry color variation to harvest and from harvest to leaf fall, respectively, when compared to the control treatment. Encouragingly, the fruit yield achieved under a 35% soil moisture deficiency regime, particularly during the stages from berry color variation to harvest and from harvest to leaf fall, proved comparable to that obtained under full irrigation conditionsاین آزمایش به‌صورت کرت‌های خردشده نواری با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات زهک طی سال‌های 1398 تا 1402 انجام شد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از سه رژیم آبیاری شامل: کنترل، آبیاری پس از 35 درصد کمبود رطوبت خاک و آبیاری پس از 70 درصد کمبود رطوبت خاک به کرت‌های افقی و مرحله آبیاری شامل مرحلۀ تورم جوانه تا گل‌دهی، گل‌دهی تا تغییر رنگ میوه، تغییر رنگ حبه تا برداشت میوه و مرحلۀ برداشت میوه تا ریزش برگ به کرت‌های عمودی اختصاص یافت. آبیاری پس از 35 و 70 درصد کمبود رطوبت خاک باعث کاهش صفات محتوای نسبی آب برگ، سطح برگ، شاخص کلروفیل و عملکرد و افزایش صفات پرولین، قند‌های محلول، نفوذپذیری نسبی غشاء سلول و دمای تاج پوشش گردید. آنالیز رگرسیون چندگانه خطی برای عملکرد انگور رقم یاقوتی انجام شد. صفات اثرگذار بر معادله پیش‌بینی شده عملکرد عبارت از محتوی نسبی آب برگ، پرولین و نفوذپذیری نسبی غشاء سلول‌های برگ بود. عملکرد میوه در مراحل تغییر رنگ خوشه تا برداشت میوه و برداشت میوه تا ریزش برگ به‌ترتیب 1/7 و 1/4 درصد نسبت به آبیاری کامل کاهش یافت. به‌طورکلی، نتایج نشان داد که عملکرد میوه در شرایط آبیاری پس از 35 درصد کمبود رطوبت خاک در مراحل تغییر رنگ خوشه تا برداشت میوه و برداشت میوه تا ریزش برگ مشابه آبیاری کامل بود.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100406_2112d611b91169765b3351a25333dfa1.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Hybridization between diploid and tetraploid parents in sour citrus breedingدورگ‌گیری بین والدین دیپلوئید و تتراپلوئید برای به‌نژادی مرکبات اسیدی (ترش)30332210065410.22059/ijhs.2025.382082.2210FAالهامجلیل زادهگروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0009-0004-2161-9045اسداسدی آبکناربخش بیولوژی مولکولی، پژوهشکده تحقیقات بیوتکنولوژی کشاورزی منطقه شمال کشور، رشت، ایران.0009-0003-8942-9398پریساجنوبیگروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0000-0003-2171-9746سحربهلولی زنجانیبخش بیولوژی مولکولی، پژوهشکده تحقیقات بیوتکنولوژی منطقه شمال کشور، رشت، ایران0000-0003-2047-7415رضافیفائیگروه ژنتیک و به‌نژادی، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، موسسه
تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،0000-0001-9186-1671ابوذرهاشم پورگروه فیزیولوژی و فناوری پس از برداشت، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه گرمسیری، موسسه
تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش0000-0002-0717-9504Journal Article20240918This study aimed to develop triploid acid citrus genotypes. To this end, we evaluated the ploidy stability of two key lime genotypes (A and B) and three sweet lime genotypes (C, D, and E). The results showed that in tree A, four of the five main branches (A1–A4) were diploid (2n = 2x), whereas one branch (A5) was mixoploid (2x + 4x). In contrast, all seven main branches of tree B were uniformly triploid (2n = 3x). Among the sweet lime genotypes, trees C and D were tetraploid, while tree E was diploid. Controlled crosses were then carried out between clementine mandarin and the triploid key lime (tree B), as well as between three lemon female parents (‘Eureka’, ‘Cook Eureka’, and ‘Lisbon’) and two tetraploid sweet lime genotypes (trees C and D). Crosses between clementine mandarin and the Mexican lime (tree B) produced neither fruit nor seeds. In contrast, crosses involving the three lemon cultivars and the tetraploid sweet limes successfully produced both fruit and seeds. The resulting seeds, which were small in size and highly monoembryonic, were cultured on B5 medium. Flow cytometric analysis of fifteen interploid hybrids identified ten diploid seedlings of nucellar origin and five triploid seedlings (2n = 3x). Of the triploid seedlings, four were derived from the ‘Eureka’ × sweet lime cross and one from the ‘Cook Eureka’ × sweet lime cross. These triploid seedlings represent a novel outcome. They are expected to be seedless and should be further evaluated for their phenotypic traits.هدف پژوهش دستیابی به ژنوتیپهای مرکبات اسیدی تریپلوئید بود. ثبات پلیپلوئیدی در نهالهای لیموترش شیرازی، درخت Aو درخت B، و لیموشیرین (درختهای D ,C و E) بررسی شد. نتایج نشان داد که از پنج شاخه اصلی درخت A، شاخههای A3, A2, A1 و A4دیپلوئید (2X) و شاخه A5 میکس‌پلوئید ((2X+4X بود. در درخت B هر هفت شاخه دارای سطح پلوئیدی یکسان و تریپلوئید (3X) بودند. لیموشیرینهای C و D تتراپلوئید و لیمو شیرینE دیپلوئید تعیین شد. تلاقیها بین نارنگی کلِمانتین (مادر) و لیموترش B(پدر) و بین لمونهای «اورِکا»، «کوک‌اورِکا» و «لیسبون» (مادر) با لیموشیرینهای تتراپلوئید C وD (پدر) انجام پذیرفت. در تلاقی بین نارنگی کلمانتین با لیمو ترش (درخت (B همه میوهها ریزش نموده و هیچ بذری به‌دست نیامد؛ اما در تلاقیهای بین لمونهای «اورِکا»، «کوک‌اورکا» و «لیسبون» با لیموشیرینهای تتراپلوئید میوهها به‌مرحله برداشت رسیدند و بذرهای آنها مورداستفاده قرار گرفتند. بذرهای خیلی‌ریز که از تکجنینی بیشتری برخوردار بودند در محیط B5 کشت شدند. از بین پانزده اصله نهال دورگ که با فلوسیتومتری موردسنجش سطح پلوئیدی قرار گرفتند، ده اصله نهال دیپلوئید و پنج اصله تریپلوئید به‌دست آمد. از این پنج اصله، چهار عدد به‌تلاقی اورکا و یک عدد به‌تلاقی کوک‌اورکا با لیموشیرین تعلق داشتند. انتظار میرود ژنوتیپهای تریپلوئید که برای اولین‌بار در این پژوهش به‌دست آمدند، صفت بیبذری میوه را از خود نشان دهند. بنابراین ویژگیهای فنوتیپی این ژنوتیپهای تریپلوئید باید موردبررسی دقیق‌تر قرار گیرند.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100654_0a2e611eb2b32bac0d5d6ca9f5a90f1a.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Evaluation of seed storage proteins patterns in Papaver bracteatumارزیابی الگوی پروتئین‌های ذخیره‌ای بذر در خشخاش ایرانی32333910075910.22059/ijhs.2025.379747.2193FAسهیلاافکارگروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0001-9596-7254زهرااکبریگروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0009-0008-7783-7657Journal Article20240804The Iranian poppy (Papaver bracteatum) is a medicinal plant known for its ability to produce the alkaloid tebaine and grows in specific regions of Iran. This study aimed to identify the optimal protein extraction method and investigate the genetic diversity of 18 populations of Iranian poppy collected from various parts of Iran, along with a control sample of Papaver somniferum, using seed protein electrophoresis patterns. The results indicated that the protein extraction method utilizing phenol yielded the best results. Additionally, after staining with Coomassie Brilliant Blue G250, the band patterns displayed higher clarity and provided greater precision in tracking protein bands. A total of 68 bands were observed within a molecular weight range of 13-120 kDa when comparing electrophoresis patterns. The least and the greatest number of bands were recorded in populations P2 (Lar Dam, Alborz) and P17 (Pol Zanguleh region, Alborz), respectively. Genetic similarity among the studied populations varied significantly, ranging from 0.4 to 0.8. The greatest distance was noted between populations P15 and P7 from two different regions: Yush-Baladeh village in Alborz and Pir-Imran village in Kurdistan. Seed protein electrophoresis effectively distinguished between species P.bracteatum and P.somniferum. Cluster analysis using UPGMA method along with Dice similarity coefficient revealed five distinct groups among the studied populations. The findings suggest that geographic location has minimal impact on population similarity and their clustering; therefore, seed protein electrophoresis can be utilized for isolating and identifying different populations of this species in conservation programs. خشخاش ایرانی (Papaver bracteatum) به‌عنوان یک گیاه دارویی با قابلیت تولید آلکالوئیدتبائین، در مناطق خاصی از ایران رشد می‌کند. این آزمایش با هدف شناسایی بهترین روش استخراج پروتئین و بررسی تنوع ژنتیکی 18 جمعیت از خشخاش ایرانی که از مناطق مختلف ایران جمع‌آوری‌شده بودند به همراه یک نمونه کنترل Papaver somniferum بااستفاده از الگوی الکتروفورزی پروتئین بذر انجام شد. نتایج نشان داد که روش استخراج پروتئین بااستفاده از فنل، بهترین نتیحه را ارائه می‌دهد. همچنین الگوی باندها پس‌از رنگ‌آمیزی با کوماسی‌بریلیانت‌بلو G250 وضوح بالاتری داشت و دقت بیشتری در ردیابی باندهای پروتئینی فراهم کرد. با مقایسه الگوی الکتروفورز باندهای پروتئینی تعداد 68 نوار با وزن مولکولی در دامنه 120-13 کیلودالتون مشاهده گردید. کمترین و بیشترین تعداد باند به‌ترتیب در جمعیت P2(سد لار البرز) و P17 (منطقه پل زنگوله البرز) مشاهده شدند. میزان تشابه ژنتیکی بین جمعیت‌های موردبررسی متغیر بوده و دامنه بین 0/4 تا 0/8 را شامل می‌شد. بیشترین فاصله بین دو جمعیت P15 و P7 به‌ترتیب از دو منطقه البرز روستای یوش‌بلده و کردستان روستای پیرعمران ثبت گردید. با استفاده از الگوی الکتروفورز، پروتئین بذر دو گونه bracteatum P. و somniferum P. به‌خوبی تفکیک شدند. تجزیه خوشه‌ای به‌روش UPGMA و ضریب تشابه دایس انجام شد و جمعیت‌های موردمطالعه در پنج گروه مجزا تفکیک گردیدند. نتایج این بررسی نشان‌دهنده تأثیر کم منطقه جغرافیایی بر شباهت جمعیت‌ها و گروه‌بندی آنهاست؛ بنابراین الگوی الکتروفورز پروتئین بذر، ظرفیت آن را داراست که برای جداسازی و شناسایی جمعیت‌های مختلف این گونه در برنامه‌های حفاظت مورداستفاده قرار گیرد.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100759_895e487725e049f5d51a955154695920.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Positive effects of foliar application of silica and potassium nanoparticles on the leaf and fruit characteristics of ‘Zard’ olive cultivarاثرات مفید محلولپاشی نانوذرات سیلیس و پتاسیم بر ویژگیهای برگ و میوه زیتون رقم زرد34135610090610.22059/ijhs.2025.379391.2188FAجوادعرفانی مقدمگروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران0000-0002-6994-9658عبدالکریمزارعیگروه تولید و ژنتیک گیاهی (بیوتکنولوژی گیاهی)، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران0000-0003-0677-6240سمیههاشمیگروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.0009-0006-4077-0298عباسشیرمردیگروه شیمی، دانشگاه آزاد مسجد سلیمان، مسجد سلیمان، ایران0000-0003-3296-1028Journal Article20240720Effects of foliar application of silica (Si) and potassium (K) nanoparticles were evaluated on the leaf and fruit attributes of the ‘Zard’ olive cultivar. Potassium nanoparticles (0, 400, and 800 mg L⁻¹) and silica nanoparticles (0, 30, and 60 mg L⁻¹) were sprayed on the trees at two points during the growing season: early May and early July. The study was conducted as a factorial experiment in a completely randomized block design with three replications.Measured traits included leaf characteristics, fruit fresh and dry weight, pulp-to-stone ratio, fruit dimensions, and Si and K content in both leaves and fruits. According to the results, most of the evaluated traits were significantly affected by foliar application of Si and K. Application of Si and K nanofertilizers increased the leaf area index, with the greatest leaf length observed in trees treated with 400 mg L⁻¹ K and 30 mg L⁻¹ Si.Both K and Si treatments improved fruit characteristics; however, the effect of K was more pronounced than that of Si. Among all treatments, the combined application of 800 mg L⁻¹ K and 60 mg L⁻¹ Si produced the most favorable fruit traits. Foliar spraying also significantly increased Si and K content in leaves and fruits.Overall, the findings indicate strong synergistic interactions between Si and K, suggesting that their combined application can be recommended to enhance the yield and performance of olive trees.اثرات محلولپاشی عناصر غذایی پتاسیم و سیلیس به‌شکل نانوذرات بر برخی ویژگیهای رویشی درخت و صفات کمی و کیفی میوه زیتون رقم زرد بررسی شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار صورت گرفت. نانوذرات پتاسیم در سه غلظت صفر، 400 و 800 میلیگرم در لیتر و سیلیس در سه غلظت صفر، 30 و 60 میلیگرم در لیتر در دو مرحله در اواسط اردیبهشت و تیر بر روی درختان زیتون محلولپاشی شدند. برخی ویژگیهای درخت شامل طول و عرض برگ و همچنین صفات مربوط به میوه و محتوی سیلیس و پتاسیم در میوه و برگ زیتون ارزیابی شدند. بیشتر صفات مورد بررسی تحت‌تأثیر تیمارها قرار گرفته و در مقایسه با شاهد افزایش معنیداری نشان دادند. کاربرد نانوکود پتاسیم و سیلیس باعث افزایش سطح برگ گردید، به‌طوری‌که بیشترین طول برگ در تیمار 400 میلیگرم در لیتر پتاسیم و 30 میلیگرم در لیتر سیلیس مشاهده گردید. نتایج کلی نشان داد هر دو عنصر پتاسیم و سیلیس اثر مثبتی روی صفات مورفولوژیک میوه داشتند، اما اثرات عنصر پتاسیم نسبت به عنصر سیلیس بیشتر بود. در مورد صفات مربوط به میوه، تیمار 800 میلیگرم در لیتر پتاسیم و 60 میلیگرم در لیتر سیلیس باعث پاسخ مناسبتری نسبت به بقیه تیمارها گردید. تفاوت معنیداری در غلظت سیلیس و پتاسیم برگ و میوه بین گیاهان تیمار شده و شاهد مشاهده شد. به‌طورکلی، نتایج این پژوهش بیانگر اثرات همافزایی بین سیلیس و پتاسیم بود به‌طوری‌که کاربرد هم‌زمان این دو عنصر باعث بهبود صفات مورد ارزیابی گردید.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100906_5fe2361b4fa90406ca91543f42f91f87.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622Effect of Harvest Time on Fruit Quantity and Quality of ‘Hass’ Avocados Stored in Cold Storage with ethylene treatmentاثر زمان برداشت بر کمیت و کیفیت میوه آووکادو رقم «هس» نگه‌داری‌شده در سردخانه تحت‌تأثیر اتیلن35737710042410.22059/ijhs.2025.385302.2229FAنرگشقربانیانگروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0009-0000-9467-3879محمودقاسم نژادگروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران0000-0002-7615-2639ابوذرهاشم پورگروه فیزیولوژی و فناوری پس از برداشت، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، مؤسسه تحقیقات علوم. رامسر، ایران0000-0002-0717-9504جرمیبوردونگروه فیزیولوژی پس از برداشت، موسسه تحقیقات گیاه و غذا کشور نیوزیلند0000-0002-6257-0434مالکقاسمیگروه ژنتیک و به‌نژادی، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، مؤسسه تحقیقات علوم. رامسر، ایران0000-0002-0850-5164Journal Article20241118A primary challenge for avocado exporters is the incidence of grey pulp in fruits. This study investigated the effects of different harvest times (240, 270, and 300 days after full bloom, DAFB) and post-harvest ethylene treatments (0 and 100 ppm) on grey pulp development and other quality-related characteristics of ‘Hass’ avocado fruits during six weeks of cool storage at 5°C. Our findings indicate that delaying the harvest time increased the susceptibility of fruit flesh to graying, correlating with heightened sensitivity to ethylene. Specifically, fruits harvested at 270 and 300 DAFB exhibited 100% grey pulp when treated with 100 ppm ethylene and stored under cool conditions. Furthermore, delayed harvesting significantly enhanced fruit weight, skin weight, pulp weight, seed weight, dry matter percentage, and oil percentage. The highest concentration of oil phenols was observed in control fruits (no ethylene treatment), contrary to what might be expected when comparing with ethylene-treated fruits. The highest total flavonoid content and antioxidant activity in avocado oil were found in fruits from the second harvest time (270 DAFB) under control conditions. Enzyme activity analysis revealed that the highest POD and PPO activity (using Pyrogallol substrate) occurred in fruits from the third harvest time without ethylene treatment, or from the second harvest time with ethylene treatment. Correlation analysis demonstrated a positive association between grey pulp incidence and fruit weight, seed weight, oil flavonoid content, and PPO activity (using Pyrocatechol). In conclusion, while delaying harvest time in avocados generally improves fruit size and quality, it also increases fruit susceptibility to grey pulp, particularly in ethylene-contaminated environments during cool storage.مهم‌ترین چالش صادرکنندگان میوه آووکادو، خاکستریشدن گوشت میوهها می‌باشد. در این پژوهش، اثر زمان برداشت، دهم دی‌ماه (240 روز پس از تمام گل)، دهم بهمن‌ماه (270 روز پس از تمام گل) و دهم اسفندماه (300 روز پس از تمام گل) و تیمار پس‌ازبرداشت اتیلن (0 و 100 پی‌پی‌ام) بر خاکستریشدن گوشت میوه آووکادو رقم «هس» طی نگهداری در سردخانه ارزیابی شد. نتایج نشان داد تأخیردربرداشت، درصد خاکستریشدن گوشت میوهها را ازطریق افزایش حساسیت به اتیلن افزایش داده است. میوه‌های که 270 و 300 روز بعد از تمام گل برداشت شدند، صددرصد خاکستریشدن را بعد از تیمار اتیلن نشان دادند. همچنین، تأخیردربرداشت میوهها باعث افزایش معنی‌دار وزن میوه، وزن پوست، وزن گوشت، وزن هسته، درصد ماده خشک و درصد روغن میوهها شده است. بیشترین میزان فنل روغن در برداشت سوم و در میوه‌های تیمارشده با اتیلن به‌دست آمد. بیشترین میزان فلاونوئید و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی روغن در برداشت دوم و در میوه‌های شاهد بود. بالاترین میزان فعالیت آنزیم‌های POD و PPO با پیش‌ماده پیروگالول در برداشت سوم بدون‌تیمار اتیلن یا در برداشت دوم با اتیلن مشاهده شد. نتایج هم‌بستگی صفات نشان داد که درصد خاکستریشدن میوه با وزن میوه در مرحله رسیدگی، وزن بذر، فلاونوئید کل روغن و فعالیت آنزیم‌های PPO با پیش‌ماده پیروکتکول هم‌بستگی مثبت و معنیداری دارد. در مجموع، تأخیردربرداشت میوه آووکادو هر چند باعث ارتقاء اندازه و کیفیت درونی میوه میشود، اما حساسیت آن را به اتیلن و نیز عارضه خاکستریشدن گوشت میوه را در سردخانه‌ها افزایش خواهد داد.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100424_e20e7608efca9be0b9d988b8965a0204.pdfدانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلوم باغبانی ایران2008-482X56220250622The effect of pre-harvest application of arginine and citric acid on reducing chilling injury in ‘Meykhosh-e-Yazd’ pomegranate fruit during cold storageتأثیر کاربرد قبل‌ازبرداشت آرژینین و اسیدسیتریک در کاهش آسیب‌های ناشی از سرمازدگی میوە انار ’میخوش یزد‘ در سردخانه37939910049410.22059/ijhs.2025.380488.2198FAزهراسفیدکوهیگروه علوم باغبانی. دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج . ایران0009-0001-6410-260Xمحمدعلیعسگری سرچشمهگروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج. ایران0000-0003-3920-357Xمصباحبابالارگروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج. ایران0000-0001-8645-625Xسید علیرضاسلامیگروه علوم باغبانی. دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج. ایران.0000-0001-8102-3164اسماعیلصادقیگروه علوم و مهندسی باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.0009-0003-7349-5243Journal Article20240807In this study, the effect of preharvest application of arginine (0, 1, 2 and 3 mM), citric acid (0, 1, 2 and 3 mM), and their combined application on reducing chilling injury in ‘Meykhosh-e-Yazd’ pomegranate fruit was evaluated during cold storage at 4 ± 0.5 °C and 85–90% relative humidity for 120 days. The experiment was conducted on 10 year old Meykhosh pomegranate trees in a commercial orchard located in Ardakan, Yazd Province, Iran, using a randomized complete block design with three replications during the 2020 and 2021 growing seasons. The results showed that preharvest foliar application of arginine and citric acid had a significant effect on the qualitative attributes of pomegranate fruit. Arginine and citric acid treatments significantly increased vitamin C content (by 20–28%), titratable acidity (by 10%), total soluble solids (by 17–20%), and pH (by 10–15%). Conversely, arginine and citric acid significantly reduced electrolyte leakage (by 10–60%) and malondialdehyde content (by 15–20%) compared with the control, which may indicate an improvement in the integrity of fruit cell membranes. Among the treatments, 2 mM arginine, 3 mM citric acid, and the combination of 2 mM arginine + 3 mM citric acid showed better results for many of the evaluated traits. These findings confirm the beneficial role of arginine and citric acid in improving fruit quality and reducing chilling injury during storage of pomegranate fruit.در این پژوهش تأثیر کاربرد قبل‌ازبرداشت آرژینین (صفر، 1، 2 و 3 میلیمولار)، اسیدسیتریک (صفر، 1، 2 و 3 میلیمولار) و ترکیب هم‌زمان آرژینین با اسیدسیتریک در کاهش آسیب‌های ناشی‌از تنش سرمازدگی میوه انار رقم میخوش یزد در شرایط انبار 5/0±4 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی 90-85 درصد به‌مدت 120 روز مورد ارزیابی قرار گرفت. این تحقیق روی درختان ده‌ساله انار رقم میخوش در یک باغ تجاری انار واقع در شهرستان اردکان استان یزد در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار و در طی سال‌های 1399 و 1400 اجرا شد. نتایج نشان داد که محلولپاشی آرژینین و اسیدسیتریک قبل‌ازبرداشت، تأثیر معنیداری بر شاخص‌های کیفی میوه انار داشت. تیمارهای آرژینین و اسیدسیتریک به‌طورمعنی‌داری سبب افزایش میزان ویتامین ث (بین 20 تا 28 درصد)، اسید قابل‌تیتراسیون (10 درصد)، مواد جامد محلول (بین 17 تا 20 درصد) و (pH) بین10 تا 15 درصد) شدند؛ درحالی‌که آرژینین و اسیدسیتریک موجب کاهش معنی‌دار میزان نشت یونی (بین 10 تا 60 درصد) و مالون‌دی‌آلدئید (بین 15 تا 20 درصد) درمقایسه‌با تیمار شاهد شدند که این موضوع می‌توانند ساختار غشای سلولی میوه‌های انار را بهبود بخشد. از میان تیمارهای مورد بررسی، آرژینین 2 میلیمولار، اسیدسیتریک 3 میلیمولار و ترکیب آرژینین 2 میلیمولار و اسیدسیتریک 3 میلیمولار در بسیاری از صفات، نتایج بهتری را نشان دادند. این یافته‌ها نقش مؤثر آرژینین و اسیدسیتریک را در بهبود کیفیت و کاهش آسیب‌های ناشی از تنش سرمازدگی در انبارداری میوه انار تأیید می‌کند.https://ijhs.ut.ac.ir/article_100494_e087cd01b367162af336d86f483a2a61.pdf