دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Effect of Methyl Jasmonate on the Production of Bioactive Compounds in Hairy Root Licorice (Glycyrrhiza glabra) اثر متیل جاسمونات برمیزان تولید ترکیبات زیست‌فعال در ریشه موئین شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) 1 17 100604 10.22059/ijhs.2024.380834.2200 FA مریم اله دو گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی. دانشکده کشاورزی. دانشگاه زابل. زابل. ایران لیلا مهرآوران گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران حمیده خواجه پژوهشکده زیست فناوری کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران Journal Article 2024 08 18 Considering the low amount of important bioactive compounds such as glycyrrhizin and glycyrrhetinic acid in licorice and their complex biosynthesis, in vitro production of hairy roots is an efficient method for licoric secondary metabolites production. Therefore, this experiment aimed to investigate the efficiency of licorice hairy roots in the presence of Agrobacterium rhizogenes and the effect of methyl jasmonate (MeJA) at 100 µm, as an elicitor, on inducing glycyrrhizin and glycyrrhetinic acid production.. After inoculation, two kinds of the cefotaxime were used to eliminate the bacterium. The hairy roots were then harvested after one, two, three, and five days of elicitation. Overall, The results showed that the amount of glycyrrhizin, glycyrrhetinic acid and total flavonoids decreased in all treatments compared to the control, and the magnitude of this reduction in hairy roots treated with one inoculation of cefotaxime sodium salt and no MeJA was the highest in terms of glycyrrhizin (0.959 times) and glycyrrhetinic acid (0.925 times) production. In addition, the amount of total phenol (31.22 GAE/g D.W) and antioxidant activity (90.85%) was highest in in the hairy roots subjected to MeJA for two days and the control. MeJA had negative or no effect on production of glycyrrhizin and glycyrrhetinic acid, which can be related to type of species, ecotype, and antibiotics as well as the number of subcultures after inoculation, the concentration of the elicitor, and a period of time at which hairy roots exposed to a given elicitor. Based on our findings, cefotaxime is recommended to omit the bacteria from culture media. Overall, our findings could be used as an economically method to increase bioactive compounds, especially glycyrrhizin and glycerethnic acid, at a short time and low cost. با توجه به میزان اندک ترکیبات زیست فعال مهم، مانند گلیسیریزین و گلیسریتنیک اسید در شیرین بیان و پیچیدگی سنتز شیمیایی آنها، تولید درون شیشه ای‌ریشه موئین و تحریک تولید آنها با استفاده از الیسیتورها روشی کارآمد برای تولید در شرایط درون شیشه‌ای می‌باشد. لذا در این پژوهش، با استفاده از اگروباکتریوم رایزوژنز اقدام به تولید ریشه موئین شد. جهت حذف باکتری، بعد از تلقیح ازدو نوع آنتی بیوتیک سفوتاکسیم معمولی و نمک سفوتاکسیم سدیم، و برای افزایش تولید ترکیبات زیست فعال از الیسیتور متیل جاسمونات با غلظت 100 میکرومولار استفاده شد. برداشت ریشه‌ها در یک، دو، سه و پنج روز بعد از تیمار انجام شد. نتایج نشان دادکه محتوای گلیسیریزین، گلیسریتنیک اسید و فلاونوئید کل در تمام تیمارها نسبت به تیمار شاهد کاهش داشت. میزان این کاهش در تیمار بدون الیسیتور ، حذف باکتری با یک واکشت با نمک سفوتاکسیم سدیم بیشترین (959/0 و 925/0 برابر به‌ترتیب برای گلیسیریزین و گلیسریتنیک اسید) بود. میزان فنل کل (22/31 گالیک اسید بر گرم وزن خشک) و فعالیت آنتی اکسیدانی (85/90 درصد)، در ریشه‌هایی که دو روز تحت تاثیر الیسیتور بودند و و ریشه‌های شاهد بیشترین مقدار بود. در این تحقیق، میزان گلیسیریزین و گلیسریتنیک اسید تحت تاثیر الیسیتور متیل جاسمونات قرار نگرفت و یا کاهش یافت که می‌تواند به اثر گونه و اکوتیپ، تعداد واکشت بعد از تلقیح، نوع آنتی بیوتیک‌، غلظت الیسیتور و مدت زمانی که ریشه‌های موئین تحت تاثیر الیسیتور قرار گرفته‌اند نسبت داده شود. بر اساس نتایج، استفاده از سفوتاکسیم برای حذف باکتری از محیط کشت توصیه می‌شود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_100604_4d2aa0622363da4dbbf42b7946d84148.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Effect of Drought Stress on Growth, Biochemical and Essential Oil Characteristics of some Ziziphora clinopodioides Lam. Ecotypes تاثیر تنش خشکی بر ویژگی‌های رشدی، بیوشیمیایی و اسانس برخی اکوتیپ‌های کاکوتی‌کوهی (Ziziphora clinopodioides Lam.) 19 41 100107 10.22059/ijhs.2025.383255.2217 FA میساء رئوف گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. وحیده ناظری گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران لیلا تبریزی رائینی گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. مجید شکرپور گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. Journal Article 2024 10 06 Climate changes and long periods of drought have led many research approaches to focus on drought tolerance plants. Kakootie-koohi (Ziziphora clinopodioides Lam, Family Lamiaceae)) is known as an important medicinal plant in herbal medicine and treatment of respiratory diseases. Besides having vast geographical distribution in Iran, it has conspicuous morphological and phytochemical diversities. To investigate the effect of water stress upon growth and phytochemical traits of Kakootie-koohi, a field experiment was performed as a split plot in a randomized complete block design with three replications. Different levels of irrigation were assigned to first factor including irrigation at 90-100% available water, stop irrigation at vegetative stage (two months after planting in the field) and stop irrigation at the beginning of flowering stage, and different ecotypes were assigned to second factor named as Galoogah, Taleghan, Kaboodarahang, Shazand and Velian. At the 50% flowering stage, the plants were harvested for desired traits measurements. Essential oils from treated plants were extracted by Clevenger apparatus and the essential oil components were analyzed using gas chromatography (GC) and GC-Mass. Stop irrigation at both vegetative and flowering stages decreased leaf dry weight, but leaf area was decreased only by stop irrigation at vegetative stage. The amount of chlorophyll a, chlorophyll b, total chlorophyll, carotenoids, ion leakage and relative water content were not affected by water shortage but the amount of total phenol was increased by water shortage at vegetative stage. Water stress at both stages significantly increased the percentage of essential oil. The maximum amount of essential oil yield obtained in Galoogah, Taleghan and Velian ecotypes. The most dominant essential oil component was pulegone and its maximum amount (39.9%) was observed in plants of Taleghan ecotype under drought stress at vegetative stages. Considering that many studied traits were not affected negatively by water shortage, while phenol content and essential oil percentage increased. it is possible to achieve the highest amount of essential oil and pulegone in area exposed to water shortage by stopping irrigation at either vegetative or flowering stage in Taleghan and Galoogah ecotypes. تغییر اقلیم و دوره‌های طولانی خشکی سبب شده است تا رویکرد بسیاری از تحقیقات بر گیاهان مقاوم به تنش خشکی متمرکز شود. کاکوتی‌کوهی (Ziziphora clinopodioides Lam.) یکی از گیاهان دارویی مهم در طب گیاهی و درمان بیماری‌های تنفسی است که علاوه بر پراکندگی جغرافیایی وسیع در ایران، دارای تنوع چشمگیر مورفولوژیک و فیتوشیمیایی می‌باشد. به‌منظور بررسی تاثیر تنش خشکی بر خصوصیات رشدی و بیوشیمیایی کاکوتی‌کوهی، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. سطوح مختلف آبیاری به‌عنوان عامل اصلی شامل آبیاری در سطح 90-100 درصد آب قابل دسترس ریشه گیاه (آبیاری نرمال)، قطع آبیاری در مرحلة رویشی (دو ماه بعد از انتقال به زمین اصلی) و قطع آبیاری در مرحلة شروع غنچه‌دهی، و نوع اکوتیپ به‌عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. برداشت گیاهان در مرحلة 50 درصد گل‌دهی انجام گرفت. . همچنین، اسانس گیاهان با استفاده از دستگاه کلونجر استخراج و نوع و مقدار اجزای آن با استفاده از دستگاه GC و GC-MS تعیین و اندازه‌گیری شد. قطع آبیاری در هر دو مرحله تنش سبب کاهش وزن خشک برگ گردید. اما سطح برگ تنها با تنش مرحله رویشی کاهش یافت. مقادیر رنگیزه‌های فتوسنتزی، نشت یونی و محتوای نسبی آب برگ تحت تاثیر تنش قرار نگرفت، درحالی‌که محتوای فنل کل با اعمال تنش در مرحله رویشی افزایش یافت. همچنین، درصد اسانس در هر دو مرحله اعمال تنش افزایش داشت. بیشترین درصد اسانس در اکوتیپ‌های طالقان، گلوگاه و ولیان مشاهده شد. ترکیب غالب اسانس در اکثر تیمارها پولگون بود. و بیشترین میزان آن (9/39 درصد) در گیاهان اکوتیپ طالقان که در مرحله رویشی تحت تنش خشکی بودند مشاهده شد. با در نظر گرفتن این نکته که بسیاری از شاخص‌های مورد بررسی تحت تاثیر اثر منفی تنش قرار نگرفتند اما مقدار فنل کل و درصد اسانس افزایش داشتند، بنابراین در مناطقی که با کمبود آب مواجه هستند با اعمال قطع آبیاری در هر یک از مراحل رویشی یا زایشی اکوتیپ‌های گلوگاه و طالقان می‌توان به بالاترین مقادیر اسانس و ترکیب پولگون دست یافت.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_100107_067f2d1f70ddc58ed174b5e0c0bb0e4a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 The effect of foliar application of selenium nanoparticles on the appearance and biochemical characteristics of Echinacea purpurea under drought stress تاثیر محلول‌پاشی نانو ذره سلنیوم بر ویژگی‌های ظاهری و بیوشیمیایی گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea) تحت تنش خشکی 43 63 99793 10.22059/ijhs.2024.376296.2172 FA مریم رضاقلی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران جواد رضاپور فرد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران رضا درویش زاده گروه تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه. ارومیه. ایران Journal Article 2024 05 11 In order to evaluate the effect of selenium nanoparticles on alleviating the adversary influence of drought in Echinacea purpurea 'Rose Carmine cultivar', an experiment was planned in a split-plot based on a completely randomized design (RCD) with three replications. First, it was conducted under a greenhouse (for producing two-month seedlings) and then conducted in the farm of Agricultural Faculty of Uremia University. The treatments were as follows: drought stress as a main factor at different percentage of field capacity (FC), including 20, 40, 60, and 100% FC, and selenium nanoparticles (SNs) as sub-treatment at different concentrations including 0 or control, 5, 10, and 20 mg/l. In this context, the moisture content in the soil was measured by assessing soil moisture at the depth level of roots using a TDR device. In addition, the foliar spraying of SNs was simultaneously performed at different drought levels for a three-month period at a two-week interval. Results showed that the highest content of proline (0.73 µmol per g) was obtained by spraying 20 mg/l SNs at 60% FC. Furthermore, the lowest malondialdehyde accumulation (0.8 µmol/g of fresh tissue) was recorded in 5 mg/l SN at 20% FC, but the highest activity of ascorbate peroxidase (2/5 µmol/g of fresh tissue) was found in employing 20 mg/l of SNs under 20% FC. Both characteristics had a significant difference with those in the control. In conclusion, by influencing yield and vegetative growth indices of Echinacea purpurea, the foliar application of SN could improve the plant’s tolerance to drought. به منظور بررسی تاثیر محلولپاشی نانو ذره سلنیوم بر کاهش اثر منفی تنش خشکی در گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea 'Rose Carmine')، پژوهشی بهصورت کرت خرد شده در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه (مرحله نشا تا دو ماه) و سپس در زمینهای زراعی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه انجام شد. تیمارهای تنش خشکی (تیمار اصلی) بر اساس ظرفیت زراعی خاک و در چهار سطح 20، 40، 60 و 100 درصد ظرفیت مزرعه به روش سنجش رطوبت خاک در عمق ریشه و با استفاده از دستگاه تی‌دی‌آر اعمال شدند. تیمار نانو ذره سلنیوم (تیمار فرعی) نیز همزمان با اعمال سطوح مختلف تنش خشکی، بصورت محلولپاشی برگی و در چهار سطح صفر (شاهد)، 5، 10 و 20 میلیگرم در لیتر و با فواصل دو هفتهای و در یک دوره سه ماهه اعمال گردید. نتایج نشان داد که بیشترین میزان انباشت پرولین (73/0 میکرومول بر گرم) در تیمار محلولپاشی 20 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 60 درصد ظرفیت زراعی، کمترین مقدار انباشت مالوندی آلدهاید (8/0 نانومول بر گرم بافت تازه) در تیمار محلولپاشی 5 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 20 درصد ظرفیت زراعی و بیشترین میزان فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز (5/2 نانومول بر گرم بافت تازه)، در تیمار محلولپاشی 20 میلیگرم در لیتر نانوذره سلنیوم در شرایط تنش آبیاری 20 درصد ظرفیت زراعی مشاهده شد که اختلاف معناداری با نمونه شاهد نشان داد. براساس نتایج حاصل، محلولپاشی نانو ذره سلنیوم تاثیر مثبتی در افزایش میزان تحمل گیاه سرخارگل در شرایط تنش داشت و در نتیجه عملکرد و صفات رشدی بهطور معنیداری تحت تاثیر سطوح آبیاری و تیمار محلولپاشی قرار گرفت.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_99793_9c03ca5c0db458d7c2978d7e6709d589.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Evaluation of Some Cucumber (Cucumis sativus L.) Hybrids for Yield and Resistant to Powdery Mildew ارزیابی هیبریدهای داخلی خیار (Cucumis sativus L.) از نظر عملکرد و مقاومت به سفیدک پودری 65 80 100603 10.22059/ijhs.2024.376889.2177 FA کیوان نظری گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران. جمالعلی الفتی گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران. 0000-0002-5485-8884 امیر صحرارو گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران. فاطمه رحیمی گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران 0000-0002-2508-359X صدیقه موسی نژاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران Journal Article 2024 05 26 In order to study the resistance of cucumber to powdery mildew disease, 7 hybrids of cucumber were evaluated under two conditions: fungicide (Metalaxyl) application and no fungicide application. The experiment was conducted as a factorial based on a completely randomized design in three replications under greenhouse condition. Studied traits included the number of female and male flowers, the pedicle length, ovary length, the number of lateral branches, plant length, fruit length, average leaf area, average infected leaf area and number of fruits per plant. The results showed that under no fungicide application condition, the highest value of fruit number in the plant belonged to the genotype 39-2-2×36-5-2, while with the application of fungicide, the 36-5-2×22-3-4 and 39-2-2×36-5-2 genotypes had the highest number. In terms of the number of fruits per plant, the least amount of fluctuation in the two conditions and the highest stability belonged to the 50-2-3×36-5-2, respectively. The genotype 39-2-2×36-5-2 showed the highest number of female flowers in both conditions. Based on the results, among the studied genotypes, the 50-2-3×22-3-4 genotype with the lowest changes in performance traits and the highest stability was identified as a resistance genotype to powdery mildew disease and suitable for cultivation. به منظور ارزیابی مقاومت خیار نسبت به بیماری سفیدک پودری، هفت هیبرید خیار در دو شرایط اعمال قارچکش (متلاکسیل یک در هزار) و بدون اعمال قارچکش به صورت طرح فاکتوریل و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار در مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای مطالعه عملکرد، صفاتی مانند تعداد گل ماده، تعداد گل نر تا گره بیست، طول دمگل، طول تخمدان گل باز شده، تعداد شاخه جانبی، طول بوته تا گره بیست، قطر میوه، طول میوه، وزن تک میوه، میانگین سطح برگ، میانگین سطح آلوده برگ، تعداد میوه در واحد بوته و تعداد میوه در بوته اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد میوه در شرایط بدون کنترل شیمیایی متعلق به هیبرید 39-2-2×36-5-2بود. در شرایط کنترل شیمیایی (متالاکسیل یک در هزار)، هیبریدهای36-5-2×22-3-4 و 39-2-2×36-5-2 بیشترین عملکرد میوه در بوته را داشتند. همچنین، از نظر صفات عملکرد و تعداد میوه در واحد بوته، در هر دو شرایط تلاقی 50-2-3×36-5-2 کمترین میزان نوسان و بیشترین پایداری را داشتند. تلاقی 39-2-2×36-5-2 از نظر صفات تعداد گل ماده در هر دو شرایط با اعمال قارچکش و بدون اعمال قارچکش بیشترین عملکرد را نشان داد. بر اساس نتایج درمیان ژنوتیپ‌های مورد بررسی با توجه به عملکرد و صفات مرتبط با آن، ژنوتیپ حاصل از تلاقی 50-2-3×22-3-4 مقاوم به سفیدک پودری و مناسب برای کشت شناخته شد..

https://ijhs.ut.ac.ir/article_100603_963e565bb614c5c52a967594ce0da084.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Effects of L-Phenylalanine and L-Tyrosine Foliar Application on Growth Characteristics, Yield, and Essential Oil of Spearmint تأثیر محلول‌پاشی اسید آمینه‌های فنیل‌آلانین و تیروزین بر شاخصه‌های رشد، عملکرد و اسانس نعناع دشتی 81 101 99957 10.22059/ijhs.2024.371335.2149 FA محمدکاظم صالحی گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران محمدتقی عبادی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2024 01 19 This research aimed to study the effect of foliar application of two amino acids, including L-phenylalanine and L-tyrosine, with different concentrations (0, 250, 500, 750, and 1000 ppm) on growth parameters, essential oil yield, and the content of total phenolic compounds of spearmint. For this purpose, two split-plot experiments were conducted based on completely randomized design under greenhouse conditions and completely randomized block design in three replications under farm conditions in the agricultural college of Tarbiat Modares University (Tehran, Iran). Plants were harvested in two cuttings at the 50% flowering stage to evaluate their morphological and biochemical traits. The results showed that both amino acids had significant effects on the growth and biochemical characteristics of the plants. Under greenhouse conditions, L-phenylalanine at 250 ppm in the first cutting, and L-phenylalanine at 1000 ppm in the second cutting exhibited the most significant effects on studied traits. However, in farm conditions, the most significant impact of amino acids on the studied traits was recorded for both L-phenylalanine at 500 ppm and L-tyrosine at 500 ppm in the first cutting, as well as L-phenylalanine at 750 ppm in the second cutting. The highest levels of carvone (72.4%) and limonene (29.3%) were observed in the L-phenylalanine at the concentrations of 1000 and 250 ppm, respectively, in the second cutting under greenhouse conditions. In general, L-phenylalanine applied at a concentration of 1000 ppm in the greenhouse and at 500 ppm on the farm yielded the most favorable outcomes. Considering the positive impact and alignment with sustainable practices, the use of these growth stimulants can be recommended for wider implementation in agriculture. هدف از این پژوهش، بررسی اثر محلولپاشی غلظت‌های مختلف دو اسیدآمینه فنیلآلانین و تیروزین به‌عنوان محرک رشد (صفر، 250، 500، 750 و 1000 پی‌پی‌ام) به منظور بهبود شاخصه‌های رشد، اسانس و محتوای کل ترکیبات فنولی نعناع‌دشتی بود. به‌همین منظور، دو آزمایش به‌صورت کرت‌های خردشده (اسپلیت پلات) با طرح پایه کاملاً تصادفی در شرایط گلخانه و طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در شرایط مزرعه، و با سه تکرار در دو نوبت چین در هر آزمایش در دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس (تهران، ایران) انجام گردید. صفات مورفولوژیک و زیستشیمیایی گیاهان در مرحله 50 درصد گلدهی ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که هر دو اسیدآمینه تأثیر معنی‌داری بر شاخصهای رشد و زیست‌شیمیایی گیاهان داشتند. در شرایط گلخانه در چین اول تیمار فنیلآلانین 250 پیپیام، در چین دوم تیمار فنیلآلانین 1000 پی‌پی‌ام، و در شرایط مزرعه در چین اول دو تیمار فنیل‌آلانین 500 پی‌پی‌ام و تیروزین 500 پی‌پی‌ام و در چین دوم تیمار فنیل‌آلانین 750 پی‌پی‌ام بیشترین اثر را بر تمامی صفات مورد بررسی داشتند. بیشترین مقدار کارون (4/72 درصد) و لیمونن (3/29 درصد)، به‌ترتیب در تیمارهای 1000 و 250 پی‌پی‌ام فنیل‌آلانین در شرایط گلخانه و چین دوم به‌دست آمد. درمجموع، اسیدآمینه فنیل‌آلانین در غلظت 1000 پی‌پی‌ام در شرایط گلخانه‌ و غلظت 500 پی‌پی‌ام در شرایط مزرعه‌ای بیشترین اثر مثبت را داشتند. با توجه به تاثیر مثبت کاربرد محرکهای رشد و همسویی با کشاورزی پایدار، این محرک‌های رشد را می‌توان برای استفاده گسترده‌تر در کشاورزی توصیه کرد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_99957_c907c328c83314d9e84f942f49066bf1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Phytochemical Investigation of Anisosciadium orientale DC.: A Waluable Plant with Medicinal and Food Potentials بررسی فیتوشیمیایی گیاه دارویی ناجورچترک (Anisosciadium orientale DC.): گیاهی ارزشمند با پتانسیل‌های دارویی و غذایی 103 124 99794 10.22059/ijhs.2024.379588.2189 FA سعیده محتشمی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران عسکر غنی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران Journal Article 2024 07 22 Anisosciadium orientale DC. is one of the valuable and native plants of Iran, which is used to relieve toothache, treat diarrhea, and control of the epilepsy. Also, it is used as an aromatic desert vegetable in raw, cooked and dry form or as a spice. Anisosciadium orientale is the only member of the genus Anisosciadium found in Iran, that despite its widespread traditional use by local people, has not been extensively studied. This study aimed to introduce Anisosciadium orientale as a medicinal plant and investigate its phenological stages, morphological characteristics, percentage and components of essential oil at the flowering stage (using GC/MS), in addition to comparing the content of some phytochemical compounds in different parts of the plant (leaf, stem, flower and fruit). To this end, plant specimens were collected from its natural habitat in Khafr city of Fars province in 2022-2023 and were investigated. The findings showed that limonene (56.29%), myrcene (14.80%), and alpha-pinene (11.10%) are the most important components of Anisosciadium orientale essential oil. Moreover, comparing different plant parts from the viewpoint of the content of biochemical compounds showed that flowers had the highest amount of essential oil (1.01%), flavons and flavonols (0.49 mg/g), and antioxidant activity (90%), had the highest amount of tannin (2.09 mg/g). Meanwhile, the stems contained the lowest amount of active substances. Considering the very pleasant aroma of Anisosciadium orientale and the treat of its excessive harvesting from natural habitat, domestication and cultivation of this valuable plant are crucial to prevent its extinction. گیاه ناجورچترک (Anisosciadium orientale DC.) یکی از گیاهان ارزشمند و بومی ایران است که در تسکین دندان درد، درمان اسهال و کنترل بیماری صرع استفاده میشود. همچنین، به عنوان یک سبزی صحرایی معطر به صورت خام، پخته و خشک یا ادویه استفاده میشود. جنس ناجورچترک در ایران تنها دارای یک گونه میباشد و علیرغم کاربردهای زیادی که توسط مردم محلی دارد، تحقیقات کمی روی آن انجام شده است. هدف از این پژوهش معرفی گیاه دارویی ناجورچترک، بررسی فنولوژی گیاه، ویژگیهای مورفولوژیک، میزان و اجزای اسانس گیاه در مرحله گلدهی (با استفاده از دستگاه GC/MS) و مقایسه بیوشیمیایی بخشهای مختلف این گیاه (برگ، ساقه، گل و میوه) بود. به این منظور، نمونه‌های گیاهی از رویشگاه گیاه در شهرستان خفر استان فارس در سال 1402-1401 جمعآوری و مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای این پژوهش نشان داد که لیمونن (29/56 درصد)، میرسن (80/14 درصد) و آلفا پینن (10/11 درصد) مهمترین اجزای اسانس گیاه ناجورچترک میباشند. همچنین، مقایسه بخشهای مختلف این گیاه از نظر محتوای ترکیبات بیوشیمیایی نشان داد که گلها دارای بیشترین میزان اسانس (01/1 درصد)، فلاون و فلاونولها (49/0 میلیگرم بر گرم) و فعالیت آنتیاکسیدانی (90 درصد)، میوهها دارای بیشترین میزان ترکیبات فنلی (72/24 میلیگرم بر گرم)، فلاونوئیدها (82/99 میلیگرم بر گرم) و کربوهیدرات (23/420 میلیگرم بر گرم) و برگها دارای بیشتر میزان تانن (09/2 میلیگرم بر گرم) بودند. همچنین، ساقههای این گیاه کمترین میزان مواد موثره را داشتند. با توجه به عطر بسیار مطبوع گیاه ناجورچترک و برداشت بیش از حد این گیاه از طبیعت، اهلیسازی و کشت زراعی این گیاه ارزشمند جهت پیشگیری از انقراض آن ضروری است.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_99794_d38421d2f7b06f6632ae23d66a054984.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Survey the effect of genetic diversity and elicitors foliar spraying on improvement of physio-biochemical characteristics affecting the vase life of rose cut flowers بررسی تاثیر تنوع ژنتیکی و محلولپاشی محرکها بر بهبود خصوصیات فیزیو-بیوشیمیایی موثر بر ماندگاری گل شاخهبریده رز 125 151 100106 10.22059/ijhs.2025.377807.2182 FA آذر حسینی بحری گروه ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران 0009-0007-2703-7478 جعفر احمدی گروه مهندسی ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی‌(ره)، قزوین، ایران. سپیده کلاته جاری گروه علوم باغبانی و زراعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 06 11 The short life of roses cut flowers causes a decrease in the quality and marketability of these flowers. This decrease in quality is a result of physiological and biochemical changes that occure during pre and post harvesting in the life cycle of roses. This research was conducted in order to investigate the effect of biotic and abiotic elicitors, including seaweed extract (1, 2 and 3 grl-1), calcium chelate (1.5, 2.5 and 3.5 gL-1), and silver nanoparticles (2.5, 5 and 10 mgL-1), to improve the physiological and biochemical characteristics effective in vase life of cut-flowers in four Dutch roses cultivars. The experiment was perforemed as factorial based on completely randomized design with four replications. The results of variance analysis showed that the main effects of cultivars and elicitors as well as their interaction were significant (P≤0.01) for all traits: carbohydrates content, proline, electrolyte leakage, transpiration, the amount of ethylene, bacterial population, and vase life. Utilizing the specified elicitors resulted in a significant reduction in the levels of proline, carbohydrate, electrolyte leakage, transpiration, ethylene, and bacterial population, with the longest vase life recorded at a concentration of 10 mgl-1 silver nanoparticles. The lowest proline content (2.69 µmolg-1 of fresh weight) and electrolyte leakage (18.68%) was observed in 'Samurai' cultivar with the application of 3.5 gL-1 of calcium chelate, and 10 mgL-1 of silver nanoparticles, respectively. Utilizing 2.5 mgL-1 silver nanoparticles resulted in the lowest transpiration rate, exhibiting an 18.18% reduction in transpiration compared to the control treatment. The highest ethylene was observed in control treatment and the lowest was related to the treatment of 3.5 gL-1 calcium chelate, reflecting 52.43% reduction compared to the control. The lowest bacterial population was obtained in the 'Samurai' cultivar, when treated with 10 mgL-1 silver nanoparticles. Additionaly, the longest vase life was recorded for the 'Samurai' cultivar treated with 10 mgL-1silver nanoparticles, lasting 15.75 days, whereas the 'Delsoita' cultivar exhibited the shortest vase life of 6.82 days under the control treatment. In conclusion, the application of 10 mgL-1 silver nanoparticles is recommended as an effective elicitor to increase the vase life of rose cut flowers. عمر کوتاه گل‌های شاخه بریده رزها موجب کاهش کیفیت و بازار پسندی این گل‌ها می‌شود. این کاهش کیفیت برآیندی از تغییرات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در طول چرخه حیاتی قبل و پس از برداشت گل‌های رز می‌باشد. این تحقیق به منظور بررسی اثرات مفید محرک‌های زیستی و غیرزیستی، شامل عصاره جلبک دریایی (1، 2 و 3 گرم در لیتر)، کلات کلسیم (5/1، 5/2 و 5/3 گرم در لیتر) و نانو‌ذرات نقره ( 5/2، 5 و 10 میلی‌گرم در لیتر)) بر ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی موثر در ماندگاری گل‌های شاخه بریده چهار رقم گل رز هلندی و نیز اثر تنوع ژنتیکی در پاسخ به این محرک‌ها انجام شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. با تجزیه واریانس داده‌ها، اثرات جداگانه ارقام و محرک‌ها و همچنین اثر متقابل ارقام × محرک‌ها در سطح احتمال یک‌درصد برای صفات میزان کربوهیدرات، پرولین، نشت الکترولیت، تعرق، اتیلن، جمعیت باکتریایی و عمر گلجایی معنی‌دار گردید. با کاربرد محرک‌ها میزان پرولین، کربوهیدرات، نشت الکترولیتی، تعرق، اتیلن و جمعیت باکتریایی نسبت به شاهد کاهش نشان دادند و حداکثر عمر گلجایی با تیمار 10 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات نقره بدست آمد. کمترین میزان پرولین (69/2 میکرومول بر گرم وزن تر) و نشت الکترولیت (68/18 درصد) در رقم سامورایی به ترتیب با مصرف 5/3 گرم در لیتر کلات کلسیم و 10 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات نقره مشاهده شد. حداقل تعرق مربوط به تیمار 5/2 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات نقره با کاهش 18/18 درصدی تعرق نسبت به شاهد بود. بیشترین مقدار اتیلن مربوط به شاهد و کمترین مقدار آن مربوط به تیمار 5/3 گرم در لیتر کلات کلسیم (کاهش 43/52 درصدی نسبت به شاهد) بود. کمترین جمعیت باکتریایی در رقم سامورایی با تیمار 10 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات نقره بدست آمد. بیشترین و کمترین عمر گلجایی به ترتیب در رقم سامورایی با تیمار 10 میلی‌گرم در لیتر نانوذرات نقره (75/15 روز) و رقم دلسویتا (82/6 روز) با تیمار شاهد مشاهده شد. در جمع‌بندی نهایی 10 میلی‌گرم نانوذرات نقره به عنوان محرک مناسب در افزایش طول عمر و ماندگاری گل شاخه بریده رز معرفی گردید..

https://ijhs.ut.ac.ir/article_100106_617bf15be4e2de51877a19dab087182d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 The Effect of Fungal, Bacterial, Yeast and Silver Nitrate Elicitors on the Content of Antioxidant Compounds and Silymarin in Different Developmental Stages of Milk Thistle (Silybum marianum (L.) Gaertn.) بررسی تاثیر محرک‌های قارچی، باکتریایی، مخمر و نیترات‌نقره بر محتوای ترکیبات آنتی‌اکسیدانی و سیلیمارین در مراحل نموی مختلف گیاه خارمریم (Silybum marianum L.) 153 178 99795 10.22059/ijhs.2024.380169.2197 FA الهام امجدی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران علی گنجعلی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ابولفضل شاکری گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. مهرداد لاهوتی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سعید توکلی مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی، کرج، ایران. Journal Article 2024 08 03 Silybum marianum exhibits significant biological activities, such as antioxidant and anticancer effects, attributed to its phytochemical properties. Hence, it has long been considered a valuable medicinal plant. The purpose of this study was to investigate the effect of biological stimuli, including bacteria (Pseudomonas putida), yeast (Yarrowia lipolytica), fungi (Aspergillus niger), and AgNO3, elicitors, on the contents of phenolic compounds, silymarin and antioxidant potential in the seeds and aerial parts of plant during the vegetative and reproductive growth stages. This study was conducted as separate experiments in a completely randomized design with 3 repetitions in the research greenhouse of Ferdowsi University of Mashhad. The results of the experiment revealed that the content of phenolic compounds in the seeds of plants treated with bio and non-bio stimulants was greater than that found in the aerial parts in both the vegetative and reproductive growth stages, whereas the lowest IC50 was assigned to the seeds in all the investigated treatments. In this study, the total flavonoid content decreased as the plant progressed from the vegetative stage to the reproductive stage and seed production. This decline is probably associated with the increase in cell differentiation during the period of growth, as well as the mechanisms for protection against pest attack, degradation, and a reduction in the activity of enzymes involved in biosynthetic pathways. Although AgNO3 increased the silymarin percentage in both the vegetative (9.96%) and reproductive stages (6.64%) in comparison to the control, it was bacterial inoculation that had the most significant impact on increasing the silymarin content in the seed production stage, resulting in a 33% increase in silymarin content relative to the control. گیاه خارمریم ((L.) Gaertn. Silybum marianum) به‌دلیل داشتن ویژگی‌های فیتوشیمیایی از فعالیت‌های بیولوژیک موثر شامل فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی و ضد سرطان برخوردار است و از این رو از دیرباز به‌عنوان یک گیاه دارویی با ارزش مورد توجه بوده‌است. مطالعه حاضر به‌منظور بررسی تاثیر محرک‌های زیستی شامل باکتری (Pseudomonas putida)، مخمر (Yarrowia lipolytica)، قارچ (Aspergillus niger) و الیسیتورAgNO3 بر محتوای ترکیبات فنلی، سیلیمارین و پتانسیل آنتی‌اکسیدانی در بذر و بخش هوایی گیاه در مراحل رشد رویشی و زایشی به‌صورت آزمایش‌های جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که تحت تاثیر محرک‌های زیستی و غیر زیستی در هر دو مرحله‌‌ رشد رویشی و زایشی، محتوای فنل موجود در بذر بیشتر از بخش هوایی بود، این در حالی است که کمترین میزان IC50 در تمامی تیمارهای مورد بررسی به بذر اختصاص داشت. در این بررسی محتوای فلاونوئید کل با گذر از مرحله رویشی به زایشی و سپس تولید بذر کاهش یافت که احتمالا به افزایش تمایز سلولی در طول دوره تکمیل رشد، حفاظت در برابر حمله آفات، تجزیه و کاهش فعالیت آنزیم‌های مسیر بیوسنتزی مربوط می‌شود. اگرچهAgNO3 درصد سلیمارین را در مراحل رشد رویشی (96/9 درصد) و زایشی (64/6 درصد) نسبت به شاهد افزایش داد ولی در مرحله تولید بذر، تلقیح باکتری بیشترین تاثیر را در بهبود محتوای سیلیمارین داشت و مقدار سیلیمارین بذر را نسبت به شاهد به میزان 33 درصد افزایش داد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_99795_e6adf570690e1225d71a302758b4115f.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Investigating the Genetic Diversity of Fruit Traits and Their Relationship with Molecular Markers in Olive Genotypes بررسی تنوع ژنتیکی صفات میوه و ارتباط آنها با نشانگرهای مولکولی در ژنوتیپ‌های زیتون 179 203 100051 10.22059/ijhs.2025.382119.2207 FA علی تنهایی گروه تولیدات‌گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع ‌طبیعی، دانشگاه گنبد‌کاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران احمدرضا دادرس ایستگاه تحقیقات زیتون طارم بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، طارم، زنجان، ایران حسین صبوری گروه تولیدات‌گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع ‌طبیعی، دانشگاه گنبد‌کاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران ابراهیم غلامعلی‌پور علمداری گروه تولیدات‌گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع ‌طبیعی، دانشگاه گنبد‌کاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران سید جواد سجادی گروه تولیدات‌گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع ‌طبیعی، دانشگاه گنبد‌کاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران حسین حسینی مقدم گروه تولیدات‌گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع ‌طبیعی، دانشگاه گنبد‌کاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران Journal Article 2024 09 09 This research was conducted to investigate the genetic diversity and the relationship between molecular markers and fruit-related traits in 98 olive genotypes during 2019-2021 at Gonbadkavous University. Nineteen growth and morphological traits of 150 olive fruits associated with each genotype were assesed. All the investigated traits showed significant differences among olive genotypes at the 1% probability level, indicating a high level of genetic diversity among the genotypes. Mean comparisons showed that 'Caridolia' and 'D1' genotypes exhibited greater fruit length and diameter, while 'D1' genotype also demonstrated superiority in fruit weight, fruit flesh weight, and stone weight. The 'Amygdalolia' genotype showed the greater stone length. The most significant positive correlations were observed between fruit length and diameter (0.909*), as well as between fruit flesh weight and fruit weight (0.994*). The results of regression analysis demonstrated that fruit flesh weight and stone weight had the strongest correlation with fruit weight at a 1% probability level. Additionally, fruit weight, flesh-to-stone ratio, fruit diameter, and flesh thickness were found to be most closely associated with the weight of the fruit. According to the results of cluster analysis, genotypes were classified into four distinct groups based on their fruit characteristics, with the third group demonstrating superiority in the majority of these traits. The results of association analysis involving CAAT, ScoT, ITS, and IJS markers in relation to the studied traits revealed that multiple alleles are responsible for controlling fruit length, fruit symmetry, nipple, stone shape, number of grooves, and stone weight. Among these traits, fruit symmetry, nipple, and number of grooves had the highest cumulative coefficient of determination. The allele SCoT21-B showed the strongest association with nine traits, followed by the allele IJS9-A with five traits. The findings from this research can be utilized in breeding programs to develop olive cultivars that show improved yield. این پژوهش به منظور بررسی تنوع ژنتیکی و ارتباط بین نشانگرهای مولکولی با صفات میوه در 98 ژنوتیپ زیتون در سال 1400-1399 در دانشگاه گنبدکاووس انجام شد. تعداد 19 صفت رشدی و مورفولوژیک در 150 میوه از هر ژنوتیپ مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمامی صفات در سطح احتمال یک درصد معنیدار بودند، که نشاندهنده تنوع ژنتیکی بالا بین ژنوتیپها است. مقایسه میانگینها نشان داد که ژنوتیپهای 'کاریدولیا' و 'D1' از نظر صفات طول و قطر میوه و ژنوتیپ 'D1' از نظر صفات وزن میوه، وزن گوشت میوه و وزن هسته برتر بودند. ژنوتیپ 'آمیگدالولیا' نیز طول هسته بیشتری داشت. بیشترین همبستگی مثبت معنیدار در سطح یک درصد بین صفات طول و قطر میوه (909/0) ، همچنین صفات وزن گوشت میوه با وزن میوه (994/0) مشاهده شد. نتایج تجزیه رگرسیون نشان داد که وزن گوشت میوه و وزن هسته بیشترین ارتباط را با وزن میوه دارند. براساس نتایج تجزیه خوشه‌ای، ژنوتیپها به چهار گروه تقسیم شدند که گروه سوم از نظر اکثر صفات برتر بود. نتایج تجزیه ارتباطی بین نشاگرهای CAAT، ScoT، ITS و IJS و صفات مورد بررسی نشان داد که صفات طول میوه، تقارن میوه، پستانک، شکل هسته، تعداد شیار و وزن هسته توسط تعداد آلل بیشتری کنترل میشوند و صفات تقارن میوه، پستانک و تعداد شیار بیشترین ضریب تبیین تجمعی را داشتند. بیشترین پیوستگی را آلل SCoT21-B با نه صفت و آلل IJS9-A با پنج صفت داشتند. نتایج این پژوهش میتواند در برنامههای بهنژادی مولکولی بلندمدت و توسعه ارقام زیتون با عملکرد بالاتر مورد استفاده قرار گیرد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_100051_2170edfb673e551a9a30edb871137d12.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 56 1 2025 03 21 Exploring the Germination and Pollen Grain Morphology of European Pear (Pyrus communis L.) with the Promising Genotype A95 and Cultivar 'Sebri' to Improve Yield کاوش در جوانه‌زنی و مورفولوژی دانه گرده گلابی اروپایی (Pyrus communis L.) ژنوتیپ امیدبخش A95 و رقم سبری برای بهبود عملکرد 205 221 99743 10.22059/ijhs.2024.379380.2187 FA عاطفه کهنوجی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران کاظم ارزانی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2024 07 21 In order to enhance the rate of successful fruit set in controlled and out-of-season hybridizing programs or to improve crop production at a given time, it is important to have viable pollens during stigma acceptance. This study aimed to investigate the effect of duration (3, 6, 9, and 12 months) and temperature of storage (laboratory ambient temp, 4, -20, and -80 °C) on pollen germination of 'Sebri' cultivar and promising A95 genotype of European pear on medium containing %15 sucrose, 20 ppm boric acid, 1.219 mM calcium nitrate, and %0.8 agar. The experiment was performed as a factorial in a randomized complete design (RCD). Morphological characteristics of pollen grains were also explored using a scanning electron microscope (SEM). Results showed that the highest viability of pollen grains was observed in A95 promising genotype, stored for three months at -20°C. Furthermore, the percentage of pollen germination significantly increased as temperature and duration of storage were reduced. In addition, our findings showed that the studied pollen grains were monads, spheroidal in shape, radially symmetrical, and had three longitudinal furrows on their surface. Moreover, the shape of the pollen grains was prolate, and their sizes varied from 35.31 to 39.51 μm. برای تشکیل میوه موفقیت آمیز در برنامه‌های دورگ‌گیری‌ کنترل ‌شده در خارج از فصل گل‌دهی و یا استفاده از گرده‌ها برای اهداف تولید در زمان‌های مقتضی، وجود دانه گرده زنده در زمان پذیرش کلاله، از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. در این تحقیق اثر مدت زمان (3، 6، 9 و 12 ماه) و دمای نگه‌داری (دمای محیط آزمایشگاه، 4، 20- و 80- درجه سلسیوس) بر جوانه زنی دانه گرده در محیط کشت حاوی ساکارز (15 درصد)، بوریک اسید (20 پی‌پی‌ام)، نیترات کلسیم (219/1 میلی مولار) و آگار (8 درصد) در رقم سبری و ژنوتیپ امید بخش A95 از گلابی اروپایی در یک آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح‌ کاملاً تصادفی با سه تکرار بررسی شد .همچنین ویژگی‌های مورفولوژیک دانه های گرده با استفاده از میکروسکوپ الکترونی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج کشت دانه گرده نشان داد که بیشترین زنده‌مانی دانه گرده در ژنوتیپ A95، دمای 20- درجه سلسیوس و پس از سه ماه نگهداری بود. به‌طورکلی، میزان جوانه‌زنی دانه‌های گرده با کاهش دما، افزایش‌ و با گذشت زمان نگهداری، کاهش‌ یافت. نتایج بررسی مورفولوژی دانه گرده مشخص کرد که دانه‌های گرده مطالعه شده تک‌تایی، جور قطب با تقارن شعاعی و دارای 3 شیار طولی در سطح خود بودند. شکل دانه‌های گرده پرولیت و اندازه آنها از 31/35 تا 51/39 میکرومتر متفاوت بود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_99743_a6856eb3ef727ad85e90d2189072e735.pdf