دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effect of environmental variation on the flower and essential oil yield of superior ‎genotypes of Rosa damascena Mill. (case study: Kurdestan province)‎ تاثیر تنوع محیطی بر عملکرد گل و اسانس ژنوتیپ‌های برتر گل محمدی (‏Rosa damascena‏) ‏‏(مطالعه موردی: استان کردستان)‏ 779 788 86025 10.22059/ijhs.2021.307438.1827 FA بایزید یوسفی دانشیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان‎ ‎تحقیقات،‎ ‎آموزش‎ ‎و‎ ‎ترویج‎ ‎کشاورزی،‎ ‎سنندج، ایران ارسلان فداکار کارشناس کشاورزی و آب اتاق بازرگانی، صنایع ، معادن و کشاورزی سنندج، سنندج، ایران Journal Article 2020 08 11 Environmental compatibility assessment is the most important needs of Rosa damascena genotypes as one of the most important aromatic and medicinal species in the country. The present project was conducted with the aim of evaluating the flower and essential oil yield of five superior genotypes for five years (2011-2015) under two climatic conditions of cold semi-arid (Saqez) and semi-humid (Marivan) in Kurdistan as split plot with three replications. The results showed significant difference for flower and essential oil yield between locations (L), years (Y) and genotypes (G), and their interactions. The total mean of essential oil ratio was 0.02 % and flower and essential oil yield were 757.2 kg/ha and 188.9 g/ha. The flower and essential oil yield of Saqez was more than Marivan, but essential oil ratio was more in Marivan, then it seems that flower yield to be higher in the cooler areas but essential oil ratio to be higher in warmer areas. In general, the genotypes of KR2, IS8 and IS4 are recommended for planting in Kurdistan and similar regions. Regarding to the fluctuation and high flower yield, KR2 genotype is recommended for the purpose of flower production, but Isfahan group of genotypes, such as IS8 and IS4 for essential oil purpose. With consideration of the combined yields of flowers and essential oils, the genotypes of IS8, IS4 and KR2 are recommented for cold and semi-arid areas such as Saqez, and the genotypes of IS4 and KR2 for the semi-humid regions similar to Marivan. ارزیابی سازگاری محیطی جزو مهمترین نیازهای ژنوتیپهای گل محمدی(Rosa damascena) به عنوان یکی از گونههای معطر و دارویی مهم کشور است. این تحقیق با هدف ارزیابی عملکرد گل و اسانس پنج ژنوتیپ برتر (KR2، IS3، IS4، IS8 و YZ2) به مدت پنج سال (۱۳9۰-139۴) تحت دو شرایط اقلیمی سرد نیمه‌خشک (سقز) و نیمه‌مرطوب (مریوان) در کردستان بصورت کرتهای خرد شده با سه تکرار اجراء شد. نتایج تفاوت معنیداری از لحاظ صفات عملکرد گل و اسانس بین مکانها (L)، سالها (Y) و ژنوتیپها (G) و نیز اثرات متقابل آنها نشان داد. میانگین کل بازده اسانس 02/0 درصد و عملکرد گل و اسانس برابر 2/757 کیلوگرم و 9/188 گرم در هکتار بود. عملکرد گل و اسانس ژنوتیپها در سقز بیشتر از مریوان، اما درصد اسانس آنها در مریوان بیشتر بود که موید آن است که در مناطق خنکتر، عملکرد گل بیشتر ولی نسبت اسانس گل کمتر است. در مجموع، سه ژنوتیپ KR2، IS8 و IS4 برای کاشت در کردستان و مناطق مشابه توصیه میشوند. با توجه به تنومندی و عملکرد بالای گل، ژنوتیپ KR2 با منشأ کردستان برای اهداف تولید گل و ژنوتیپهای گروه اصفهان مانندIS8 و IS4 برای تولید اسانس اولویت دارند. در کل، با لحاظ توأم صفات عملکردی تولید گل و اسانس ژنوتیپهایIS8، IS4 و KR2 برای مناطق سرد و نیمهخشک مانند سقز و IS4 و KR2 برای مناطق نیمه‌مرطوب مانند مریوان سازگاری بیشتری داشته و برای کاشت و توسعه گل محمدی توصیه میگردند.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86025_6f5fcd1c8f10be28a668753862153512.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 The effect of wind breaking of sweet corn and okra on growth indices and yield of ‎cucumber in strip intercropping system تأثیر باد شکنی ذرت شیرین و بامیه بر شاخص های رشد و عملکرد خیار در‎ ‎سیستم کشت توأم نواری 789 798 86108 10.22059/ijhs.2021.299136.1779 FA عزت کرمی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران عادل الماسی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران عبدالکریم کاشی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران ادیبه اطمینانی دانش‌آموخته دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران Journal Article 2020 06 23 To investigate the effect of intercropping corn/cucumber and okra/cucumber on growth indices and yield of cucumber, an experiment was carried out in a randomized complete block design with three replications, during 2013-2014 cropping year, in Ravansar region in Kermanshah province. Treatments included: intercropping corn/cucumber (cucumber %100, cucumber %25 + corn %75, cucumber %50 + corn %50, cucumber %75 + corn %25) and okra/cucumber (cucumber %100, cucumber%25 + okra %75, cucumber %50 + okra %50, cucumber %75 + okra %25). Among the different treatments, cucumber %25 + corn %75 treatment had the highest plant length (276 cm), maximum number of fruit per plant (44.33) and the highest fruit yield (41344 kg/ha). Maximum number of lateral stem (6 per plant) was obtained from cucumber %25 + okra %75 treatment. Results indicated that land equivalent ratio (LER) was greater than 1.0, when both intercropping corn/cucumber and okra/cucumber crops were planted. The LER of corn/cucumber intercropping was 1.24, when cucumber %75 + corn %25 was planted. Economic efficiency of intercropping was affected by different intercropping combinations. The highest economic efficiency was obtained from cucumber %25 + corn %75 treatment. Moreover, in the cucumber %25 + okra %75 combination, economic efficiency was significantly less than cucumber pure crop. تأثیر کشت توأم ذرت شیرین و بامیه بر شاخصهای رشد و عملکرد خیار، در سال زراعی ۱۳93-۱۳92 در شهرستان روانسر از توابع کرمانشاه در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارها شامل: کشت خالص خیار (۱۰۰ درصد خیار)، کشت توأم خیار و ذرت (75 درصد خیار + 25 درصد ذرت، 50 درصد خیار + 50 درصد ذرت، 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت) و کشت توأم خیار و بامیه (75 درصد خیار + 25 درصد بامیه، درصد خیار + 50 درصد بامیه، 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه) بود. در میان تیمارهای مختلف، بیشترین طول ساقه (276 سانتیمتر)، حداکثر تعداد میوه در بوته (33/44) و بیشترین عملکرد میوه (41344 کیلوگرم در هکتار) در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت به دست آمد. بیشترین تعداد شاخه جانبی نیز (6 شاخه در بوته) از ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه ثبت شد. بر اساس نتایج بدست آمده، نسبت برابری زمین (LER) در ترکیب کشت توأم، بیشتر از 1 بود، به نحوی که بیشترین LER کل (24/1) در تیمار با ترکیب کشت 75 درصد خیار + 25درصد ذرت، حاصل گردید. سودمندی اقتصادی کشت توأم در هکتار تحت تاثیر تیمار ها با ترکیبهای مختلف کشت قرار گرفت، به نحوی که بیشترین سودمندی اقتصادی کشت توأم در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت بدست آمد. کمترین سودمندی اقتصادی کشت توأم در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه بدست آمد، که از کشت خالص نیز کمتر بود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86108_3184708a54248d21f9b4bd40f04ca545.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation of the use of agricultural industry wastes enriched with nutritional ‎supplements on yield, medicinal and nutritional value of Lion's mane mushroom ‎‎(Hercium erinaceus (Bull.) Persoon)‎ ارزیابی استفاده از پسماندهای صنایع کشاورزی غنی‌شده با مکمل‌های غذایی بر عملکرد، ارزش ‏دارویی و غذایی قارچ یال شیر (‏Hericium erinaceus (Bull.) Persoon‎‏)‏ 799 812 86125 10.22059/ijhs.2021.315330.1884 FA مهین شیبک دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران داریوش رمضان استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران محمود توکلی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران علیرضا سام زاده کرمانی دانشیار، دانشکده علوم، دانشگاه زابل، زابل، ایران رضا باقری مربی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران بهناز یوسف شاهی دانشجوی دکتری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0000-0002-2807-4445 Journal Article 2020 12 23 Due to the fact that the common substrate for production most of the edible-pharmaceutical mushrooms is the sawdust of trees. But the replacement of other lignocellulosic compounds with enrichment with chemical supplements is of great importance in the production of fruiting body of mushroom. In this study, which was conducted at Zabol University in 1997, the substrates were prepared based on various agricultural wastes. The aim of this study was to investigate composition and non-composition substrates, and to investigate some vegetative, reproductive, nutritional and medicinal properties of iranian isolate Hericium erinaceus (Lion's mane). Treatments included sugarcane bagasse + poplar sawdust (50 to 50), sugarcane bagasse + rice bran (70 to 30), poplar sawdust + rice bran (65 to 35), poplar sawdust, sugarcane bagasse, wheat straw, sugarcane bagasse + date palm sawdust (60 to 40), poplar sawdust + date palm sawdust (65 to 35), date palm sawdust and wheat bran + date palm sawdust (40 to 60) that enriched with chemical supplements of ammonium nitrate (80 ug. g d.m), manganese sulfate (20 ug.kg d.m) and nano-manganese oxide (20 ug.kg.dm). The results showed that in the composition substrate of date palm leaf and wheat bran, the vegetative growth of the mushroom was completed in the shortest time. Mushrooms produced from composition substrate sugarcane bagasse with poplar sawdust had the highest amount of total polysaccharides of fruit body as well as highest yield of fruit body of mushroom (fresh weight) belongs to composition substrate sugarcane bagasse with poplar sawdust enriched with nano-manganese oxide supplement. The highest values of antioxidant capacity (73.45%) were attributed to mushrooms produced on composition substrates sugarcane bagasse with poplar sawdust enriched with nano-manganese oxide supplement. Also, the highest amounts of calcium (23.07mg/100g dry matter of mushroom) in the fruit body belong to the composition substrates of poplar sawdust with rice bran enriched with ammonium nitrate (65 to 35). با توجه به اینکه بستر کشت معمول برای تولید قارچهای خوراکی- دارویی تراشه چوب درختان میباشد. اما جایگزینی سایر ترکیبات لیگنوسلولزی مختلف همراه با غنی سازی با مکملهای شیمیایی از اهمیت زیادی در تولید اندام بارده قارچ برخوردار میباشد هدف این پژوهش بررسی بسترهای کشت ترکیبی و غیر ترکیبی و بررسی برخی از ویژگیهای رویشی، زایشی، ارزش تغذیهای و دارویی قارچ یال شیر جدایه ایرانی بود. تیمارها شامل باگاس نیشکر با تراشه چوب صنوبر (به نسبت 50 به 50)، باگاس نیشکر با سبوس برنج (70 به 30)، تراشه چوب صنوبر با سبوس برنج (65 به 35)، تراشه چوب صنوبر، باگاس نیشکر، کلش گندم، باگاس نیشکر با ضایعات درخت خرما (60 به 40)، تراشه چوب صنوبر با ضایعات درخت خرما (65 به 35)، ضایعات درخت خرما و سبوس گندم با ضایعات درخت خرما (40 به 60) بودند که با مکمل های شیمیایی نیترات آمونیوم (80 میکروگرم بر گرم ماده خشک بستر کشت)، سولفات منگنز (20 میکروگرم در کیلوگرم ماده خشک بستر کشت) و نانو منگنز اکسید (20 میکروگرم در کیلوگرم ماده خشک بستر کشت) غنی شدند. نتایج نشان داد در بستر کشت ترکیبی برگ نخل خرما و سبوس گندم مرحله رشد رویشی قارچ در کمترین زمان کامل گردید. قارچهای تولید شده از بستر کشت ترکیبی باگاس نیشکر با تراشه چوب صنوبر بیشترین مقدار پلی ساکارید کل اندام میوهای را داشتند. همچنین بیشترین عملکرد کل اندام میوهای قارچ (وزن تر) به بستر کشت ترکیبی باگاس نیشکر با تراشه چوب صنوبر غنی‌شده با مکمل نانو منگنز اکسید اختصاص داشت. بیشترین مقدار ظرفیت آنتی اکسیدانی (45/73 درصد) به قارچهای تولیدشده بر روی بسترهای کشت ترکیبی باگاس نیشکر و تراشه چوب صنوبر غنی‌شده با مکمل نانو منگنز اکسید اختصاص داشت. همچنین بیشترین مقدار کلسیم اندام میوهای قارچ (07/23 میلیگرم در 100 گرم ماده خشک قارچ) به بستر کشت ترکیبی تراشه چوب صنوبر با سبوس برنج (به نسبت 65 به 35) غنی‌شده با نیترات آمونیوم اختصاص داشت.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86125_5d5565306c9efc24c389f30f900c46ce.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effect of habitat factors on aerial yield, morphological traits and essential oil content ‎of Nepeta binaludensis Jamzad ‎ تأثیر عوامل رویشگاهی بر عملکرد، صفات مورفولوژیکی و بازده اسانس در پونه‌سای بینالودی ‏(‏Nepeta binaludensis Jamzad‏)‏ 813 824 86481 10.22059/ijhs.2021.306356.1824 FA حسین هاشمی مقدم دانشجوی دکتری، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فاطمه سفیدکن استاد، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران 0000-0001-7170-0002 علی اشرف جعفری استاد، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران سپیده کلاته جاری استادیار، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 07 27 Nepeta binaludensis Jamzad is an endemic and rare perennial plant that grows in a limited area in Binaloud Mountain in northeast of Iran. The aerial parts of 20 populations of N. binaludensis, were collected during their flowering stage and seven morphological traits and essential oil yield were evaluated. Results showed significant differences in all of traits between populations (p<0.01). The highest and lowest aerial fresh weight were obtained in Zoshk1 and Grineh populations with average values of 378.2 and 58.2 g/plant, respectivel. The highest and lowest essential oil yield were obtained in populations of Darood and Friezy1 with average values of 4.91 and 1.2%, respectively. The results of correlation analysis showed that plant height was positively correlated with stem diameter, aerial fresh and dry weights. Climatic factors such as rainfall, altitude and slope percentage were positively correlated with morphological traits and essential oil yield. Morphological traits and essential oil yield were positively correlated with climatic factors, such as rainfall, altitude and slope percentage and negatively correlated with temperature of the habitat, indicating that mean of mentioned traits were increased by increasing altitude and decreasing of temperature. Cluster analysis using Ward method, the studied populations were splited into two groups. The populations of cluster 1 (seven populations adapt to high altitude and cold) had higher mean values for morphological traits, i.e. plant height, aerial fresh and dry weights. Results indicate the presence of high diversity among populations of N. binaludensis that could be used for domestication and breeding improved varieties of this species. گیاه پونه‌سای بینالودی (Nepeta binaludensis Jamzad) از جمله گونه‌های انحصاری شمال شرق ایران محسوب می‌شود. در این تحقیق اندام‌های هوایی 20 جمعیت از این گونه در رشته کوه بینالود طی مرحله گلدهی کامل برداشت شد و هفت صفت مرفولوژیکی و بازده اسانس مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تفاوت معنی‌داری در سطح احتمال 1 درصد را در میان جمعیت‌های مورد مطالعه برای همه صفات نشان داد. بیشترین و کمترین وزن تر سرشاخه با 2/378 و 2/58 گرم در بوته به‌ترتیب در جمعیت‌های زشک1 و گرینه بدست آمد. بیشترین و کمترین بازده اسانس با 9/4 و 2/1 درصد به‌ترتیب در جمعیت‌های درود نیشابور و فریزی1 بدست آمد. نتایج حاصل از تجزیه همبستگی نشان داد ارتفاع گیاه با قطرساقه، وزن تر و خشک سرشاخه همبستگی مثبت و معنی‌دار داشت. همبستگی بین صفات مورفولوژیکی و عملکرد اسانس با عوامل رویشگاهی مثل بارندگی، ارتفاع از سطح دریا و درصد شیب مثبت و معنی‌دار و با دمای رویشگاه منفی و معنی‌دار بود، به طوری که با افزایش ارتفاع از سطح دریا و کاهش دما، میانگین صفات مذکور افزایش یافت. تجزیه خوشه‌ای به روش وارد، جمعیت‌های مورد مطالعه را در دو گروه مجزا قرار داد. جمعیت‌های کلاستر1 (شامل هفت جمعیت سازگار به مناطق مرتفع ‌و سرد) دارای میانگین بیشتری برای صفات مورفولوژیکی نظیر ارتفاع ساقه، وزن تر و خشک سرشاخه بودند. نتایج بدست‌آمده نشان‌دهنده وجود تنوع بالا در جمعیت‌های پونه‌سای بینالودی جهت استفاده در برنامه‌های به‌نژادی و کشت و اهلی‌کردن این گونه می‌باشد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86481_e1f262745c7d95080c4a610ca5d1b2c3.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Alleviation of salinity stress on Rosa hybrida L. cv. 'Dolce Vita by foliar application ‎of calcium carbonate nanoparticles ‎ تعدیل تنش شوری با محلول پاشی نانوذرات کربنات کلسیم در گل رز دلسویتا "‏Rosa hybrida L. cv. Dolce Vita‏"‏ 825 834 86586 10.22059/ijhs.2020.282353.1653 FA عرفان امیدی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ندا دلیر استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران رسول راهنمایی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علیرضا بابائی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2019 06 02 To investigate the effect of foliar application of calcium carbonate nanoparticles (CCN) and indirectly increasing carbon dioxide concentration on salt stress modulation of rose 'Dolce Vita., a soilless culture experiment was conducted as a randomized complete blocks design with three replications, in which the pots were filled with a mixture of cocopeat and perlite. The first factor was salinity at two levels (1.8 and 3.2 dS m-1 by adding NaCl to the nutrient solution) and the second factor was foliar spraying of CCN at four levels (0, 3, 6 and 9 g L-1 by using Lithovit fertilizer). Increasing salinity and the concentration of CCN had no effect on potassium and sodium contents of leaves and electrolyte leakage of leaf cells. The salinity of 3.2 dS m-1 reduced the relative humidity of leaf and increased the dry matter percentage and soluble sugar content in the plant leaves; however, had no significant effect on studied morphological characteristics. The application of CCN significantly increased the relative humidity of leaves in both saline and non-saline treatments and the mean of morphological traits (leaf area, flower diameter, stem length and flower yield). In addition, the application of 6 and 9 g L-1 CCN significantly increased the concentration of chlorophyll, carotenoid, and leaf soluble sugar; however, salinity had no effect on these characteristics. Results showed that foliar application of CCN, by affecting physiological and morphological traits and improving plant nutrition, modulates salinity stress and improves the growth conditions of Dolce Vita rose. به منظور بررسی اثر محلول‌پاشی نانوذرات کربنات کلسیم و افزایش غیر مستقیم غلظت دی‌اکسید کربن حاصل از آن بر تعدیل تنش شوری گل رز رقم دلسویتا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی به روش کشت بدون خاک با بستر مخلوط کوکوپیت و پرلیت، در سه تکرار اجرا شد. عامل اول شوری در دو سطح ( 8/1 و 2/3 دسی‌زیمنس بر متر با افزودن کلرید سدیم به محلول غذایی پایه) و عامل دوم محلول پاشی نانوذرات کربنات کلسیم در چهار سطح (صفر، 3 ، 6 و 9 گرم بر لیتر با استفاده از کود لیتوویت) بودند. افزایش شوری و غلظت نانوذرات کربنات کلسیم اثری بر غلظت پتاسیم و سدیم برگ و میزان نشت الکترولیت سلول‌های برگ نداشت. شوری 2/3 دسی‌زیمنس بر متر رطوبت نسبی آب برگ را کاهش و ماده خشک و قند محلول را در برگ گیاه افزایش داد، اما اثری بر صفات مورفولوژیک مورد مطالعه نداشت. کاربرد نانوذرات کربنات کلسیم، رطوبت نسبی برگ در هر دو تیمار شور و غیر شور و میانگین تمام صفات مورفولوژیک (سطح برگ، قطر گل، طول ساقه و عملکرد گل) را به‌طور معنی‌داری افزایش داد. همچنین، کاربرد 6 و 9 گرم بر لیتر نانوذرات کربنات کلسیم غلظت کلروفیل، کارتنوئید و قند محلول برگ را به طور معنی داری افزایش داد، در حالی که شوری اثری بر این صفات نداشت. نتایج نشان داد محلول‌پاشی نانو ذرات کربنات کلسیم، با تاثیر بر ویژگی‌های فیزیولوژیک و مورفولوژیک و بهبود تغذیه‌ گیاه، موجب تعدیل تنش شوری و بهبود شرایط رشد گل رز دلسویتا می‌شود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86586_c24985487918a1553ab39e96cabc5b08.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Interaction of sodium-nitroprusside and nano-potassium spraying on physicochemical ‎properties and antioxidant capacity of Strawberry fruit (Fragaria × ananassa Duch. ‎cv. Camarosa)‎ برهمکنش محلول‌پاشی سدیم‌نیتروپروساید و نانوپتاسیم بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و ظرفیت ‏آنتی‌اکسیدانی میوه توت‌فرنگی رقم کامارزا 835 850 86587 10.22059/ijhs.2020.302096.1798 FA مهین سعیدی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران حبیب شیرزاد استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران پرویز نوروزی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران قادر قاسمی دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2020 05 12 The use of treatments such as nanofertilizers and hormones in soilless culture are important factors influencing the quantity and quality of horticultural products. In order to investigate the interaction of nanopotassium (0, 1, 2 and 3 g/l) and sodium nitroprusside (0, 200, 400 and 600 μ mol/l) on strawberry fruit (cv. Camarosa) under hydroponic culture system, a factorially experiment based on completely randomized design was carried out. The results showed that all morphological characteristics including fruit number, fruit length and diameter and fruit weight were statistically significantly different from control samples. The highest number, length and weight of fruit were observed in the treatment of 400 μmol/l sodium nitroprusside and 1 g/l of nanopotassium. The results showed that all phytochemical properties and antioxidant and enzymatic activities were statistically significantly different from control at 1% level of probability. The highest amount of total phenol was observed in the combined treatment (2 g/l nanopotassium and 400 μmol/l sodium nitroprusside) and the highest PAL enzyme activity was related to the combined treatment (3 g/l nanopotassium and 600 μmol/l sodium nitroprusside). In general, the results of the present study showed that the treatment of nanopotassium and sodium nitroprusside can increase the quantity and quality of strawberry fruit and increase its marketability significantly. استفاده از تیمارهایی از جمله نانوکودها و شبههورمونها در کشتهای بدون خاک از عوامل مهم تاثیرگذار در کمیت و کیفیت محصولات باغی میباشند. به منظور بررسی برهمکنش نانوپتاسیم (صفر، 1، 2 و 3 گرم در لیتر) و سدیمنیتروپروساید (صفر، 200، 400 و 600 میکرومول در لیتر) بر گیاه توتفرنگی رقم کامارزا در سیستم کشت بدون خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد همه خصوصیات مورفولوژیک از جمله تعداد میوه، طول و قطر میوه و وزن میوه از لحاظ آماری، تفاوت معنیداری با نمونههای شاهد داشتند. بیشترین تعداد، طول و وزن میوه در تیمار 400 میکرومول در لیتر سدیمنیتروپروساید و 1 گرم در لیتر نانوپتاسیم مشاهده شد. نتایج نشان داد تمامی خصوصیات فیتوشیمیایی و فعالیتهای آنتیاکسیدانی و آنزیمی از لحاظ آماری در سطح احتمال یک درصد دارای تفاوت معنیداری با نمونه های شاهد بودند. بیشترین میزان فنل کل در تیمار ترکیبی (2 گرم بر لیتر نانوپتاسیم و 400 میکرومول در لیتر سدیمنیتروپروساید) مشاهده گردید و بیشترین میزان فعالیت آنزیم PAL نیز مربوط به تیمار ترکیبی (3 گرم در لیتر نانوپتاسیم و 600 میکرومول در لیتر سدیمنیتروپروساید) بود. بهطور کلی نتایج مطالعه حاضر نشان داد تیمار نانوپتاسیم و سدیمنیتروپروساید میتواند کمیت، کیفیت و بازارپسندی میوه توتفرنگی را به طور قابل ملاحظهای افزایش دهد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86587_984f2d01d12d6ec347f85a5c0ea42520.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Investigation of urea foliar application and iron sulfate on the yield and fruit quality ‎of sweet lime (Citrus limettioides Tan.) in calcareous soil conditions تأثیر اوره و سولفات ‌آهن بر عملکرد و‎ ‎کیفیت میوه لیموشیرین (‏Citrus limettioides Tan.‎‏) در ‏شرایط خاک‌های آهکی شهرستان جهرم 851 860 86588 10.22059/ijhs.2020.304001.1809 FA سید عبدالحسین محمدی جهرمی دانشجوی دکتری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عبدالحسین ابوطالبی جهرمی دانشیار، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران وحید عبدوسی استادیار، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی رضا طلایی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2020 06 23 This study was conducted to investigate the effect of nitrogen and iron elements on increasing the quantity and quality of the 6-old-years sweet lime trees budded on Mexican lime rootstock in Jahrom. The experiment was performed as factorial arrangement in the randomized complete blocks design with 9 treatments and three replications and each replicate having one sweet lime tree. The foliar application of urea and iron sulfate was done at concentrations of 0, 3 and 5 g/l, alone and their combined treatments, before flower induction of the trees, in October. Based on the results, different amounts of urea and its interaction with iron sulfate, had significant effect on all quantitative and qualitative traits of sweet lime fruit at p<0.05. Iron sulfate had significant effect (p<0.05) on pH, total acid, vitamin C, fruit weight, yield. The highest yield of single tree (203 kg), juice percentage (45.4) and vitamin C (44.26 mg/100 ml fruit juice) were obtained from the combined treatment of nitrogen 5 g/l and iron 3 g/l concentration. این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر عناصر نیتروژن و آهن در جهت افزایش کمی و کیفی میوه، روی درختان لیموشیرین شش ساله با پایه مکزیکن‌لایم در جهرم انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار و هر تکرار شامل یک درخت لیموشیرین انجام شد. در مهرماه محلول‌پاشی اوره و سولفات آهن با غلظت‌های صفر، 3 و 5 گرم درلیتر، هر یک به‌ تنهایی و ترکیبی، قبل از وارد شدن درخت به مرحله گلانگیزی روی درختان هدف انجام گرفت. براساس نتایج، مقادیر مختلف اوره و نیز اثرمتقابل آن با سولفات ‌آهن بر همه صفات کمی و کیفی میوه در سطح 5 درصد اثر معنی‌داری داشت. سولفات آهن بر pH، اسید کل، ویتامین ث، متوسط وزن میوه و عملکرد در سطح پنج درصد اثر معنیداری نشان داد. بیشترین میزان عملکرد تک درخت (203 کیلوگرم)، درصد آب میوه (4/45 درصد) و ویتامین ث (26/44 میلیگرم در 100 میلیلیتر آب میوه) از کاربرد ترکیبی اوره 5 و سولفات ‌آهن 3 گرم درلیتر به‌دست آمد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86588_a89f3f5c072b3a8f46f974188f358a2f.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluating some apple rootstocks in boron toxicity condition using morpho-‎physiological and biochemical indexes in soil ارزیابی برخی پایه‌های رویشی سیب در شرایط سمیت بور در خاک با استفاده از شاخص‌های ‏مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی 861 875 86589 10.22059/ijhs.2020.296200.1760 FA قاسم حسنی ‏مربی، بخش تحقیقات نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان‌غربی،سازمان تحقیقات، ‏آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران علیرضا فرخزاد دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران عزیز مجیدی استادیار، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران ابراهیم سپهر استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2020 02 04 This trial was conducted in order to evaluating nine apple rootstocks including MM106, M26, Ottawa3, Suporter4, M9, M7, P22 , MM111 and local rootstock "Gamialmasi" in different levels boron (0, 15, 30, 45 and 60 mg/kg soil). Results indicated that height rootstock, LAI, wet and dry weight leaf, chlorophyll index, WRC and vegetative growth rate reduced in comparison control as increased boron soil in all rootstocks. Vegetative growth ceased in all rootstocks, exception M26 and P22. Also, ion leakage and MDH increased as raised boron level in soil. Ascorbate peroxidase and super oxide dismutase leaf activity increased at first and then decreased with increasing boron levels in soil. Based on leaf analysis, leaf boron concentration in M26 and P22 was less than other rootstocks. Vegetative, physiological and biochemical assessments showed that M26 and P22 were more tolerate in relation other rootstocks. این آزمایش با هدف ارزیابی نه پایه رویشی سیب شامل MM106، M26، Ottawa3، Suporter4، M9،M7 ،P22 ، MM111 و پایه محلی گمی الماسی نسبت به مقادیر مختلف بور (صفر، 15، 30، 45 و 60 میلی‌گرم بور در کیلوگرم خاک) به‌صورت فاکتوریل بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی انجام گردید. نتایج نشان داد با افزایش غلظت بور در خاک، ارتفاع نهال، شاخص سطح برگ، وزن تر و خشک برگ، محتوی نسبی آب برگ، شاخص کلروفیل و میزان رشد رویشی در همه پایه‌ها در مقایسه با شاهد کاهش یافت. همچنین با افزایش مقدار بور در خاک دمای برگ، میزان نشت یونی و مالون‌دی‌آلدهید افزایش یافت. اندازه‌گیری فعالیت آنزیم‌های آسکوربات پراکسیداز و سوپر اکسید دسموتاز در برگ نشان داد فعالیت این آنزیم‌ها با افزایش مقدار بور در خاک، در ابتدا افزایش و سپس کاهش یافت. براساس نتایج تجزیه برگی، مقدار بور اندازه‌گیری‌شده در برگ پایه‌های M26 و P22 کمتر از پایه‌های دیگر بود. ارزیابی اندازه‌گیری‌های رویشی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی نشان داد پایه‌های رویشی M26 و P22 در سطوح بور بیشتر از 45 میلی‌گرم در کیلو گرم خاک متحمل تر از پایه‌های دیگر بودند.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86589_33145ed9b2407c1ea1229019a0d42666.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effect of osmopriming and zinc foliar spraying on yield components and mucilage of ‎flower in Marshmallow (Althaea officinalis L.) medicinal plant اثر اسموپرایمینگ و محلول‌پاشی عنصر روی بر اجزای عملکرد و موسیلاژ گل در گیاه دارویی ختمی ‏‏(‏Althaea officinalis L.‎‏)‏ 877 887 86590 10.22059/ijhs.2020.278631.1625 FA آزاده پیرمحمدی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ‏ملاثانی، ایران علیرضا ابدالی مشهدی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران احمد کوچک‌زاده استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران امین لطفی جلال آبادی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران عبدالرضا سیاهپوش استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران Journal Article 2019 04 07 The marshmallow is used in Iranian traditional medicine and the pharmaceutical industry for various ailments, including digestive problems, skin irritation and coughs. Zinc plays an important role in the metabolic activities of plants and can affect the quantity and quality of medicinal plants. Osmopriming of seeds could be helping to increase germination, coming out of the soil, establishment, and growth of plants in the field conditions. The experiment was carried out as factorial based on a randomized complete blocks design. The first factor was seed osmopriming with polyethylene glycol 6000 at four levels (control, -3, -6 and -9 bar) and the second factor was zinc foliar spraying from zinc sulfate source at four levels (0, 1, 2 and 3 g. l-1). Osmopriming on dry weight of the flowers and mucilage yield and zinc foliar spraying on dry weight of flower, number of seeds per fruit and mucilage yield had a significant effect. Treatments had no significant effect on 1000-seed weight. The interaction of osmopriming and zinc foliar spraying in the traits of the number of flowers and fruits per plant, dry weight of fruit, seed yield and mucilage percentage was significant. Foliar spraying 2 g.l-1 of zinc increased the mucilage yield and the flower dry weight, 46% and 57% compared to the control, respectively. The highest mucilage percentage was obtained from control treatments. Generally, the highest yield of flowers and mucilage was obtained from the middle levels of treatments (2 g. l-1 zinc sulfate and -6 bar osmopriming). گیاه ختمی در طب سنتی ایران و صنایع دارویی برای بیماری های مختلف، از جمله مشکلات گوارشی، سوزش پوست و سرفه استفاده می‌شود. عنصر روی نقش مهمی در فعالیت‌های متابولیک گیاهان داشته و می‌تواند بر کمیت و کیفیت گیاهان دارویی اثر بگذارد. اسموپرایمینگ بذر می‌تواند به افزایش جوانه‌زنی، خروج از خاک، استقرار و رشد گیاهان در شرایط مزرعه کمک نماید. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی اتجام شد. عامل اول اسموپرایمینگ بذر با پلی‏اتیلن‏گلایکول 6000 در چهار سطح (عدم کاربرد، منفی سه، منفی شش و منفی نُه بار) و عامل دوم محلول‌پاشی روی از منبع سولفات روی در چهار سطح (عدم کاربرد، یک، دو و سه گرم در لیتر) بود. اسموپرایمینگ بر وزن خشک گل و عملکرد موسیلاژ و محلول‌پاشی روی بر وزن خشک گل، شاخص برداشت گل، تعداد دانه در میوه و عملکرد موسیلاژ اثر معنی‌دار داشتند. برهمکنش اسمو‌پرایمینگ و محلول‌پاشی عنصر روی بر صفات تعداد گل و میوه در بوته، وزن خشک میوه، عملکرد دانه و درصد موسیلاژ معنی‌دار گردید. محلول‌پاشی دو گرم در لیتر روی عملکرد موسیلاژ و وزن خشک گل را به‌ترتیب 46 و 57 درصد نسبت به عدم کاربرد افزایش داد. بالاترین درصد موسیلاژ از عدم کاربرد تیمارها به‌دست آمد. به‌طور کلی در این آزمایش بیشترین عملکرد گل و موسیلاژ از سطوح میانه تیمارها (دو گرم در لیترسولفات روی و اسموپرایمینگ منفی شش بار) حاصل گردید.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86590_6baadeaa9159d437e87c2293cc44f02a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effect of plant growth regulators on callus induction and elicitor application for ‎limonene production in cell culture of lemon grass (Lippia citrodora)‎ اثر تنظیم‌کننده‌های رشدگیاهی بر القای کالوس و بررسی تأثیر الیسیتورها بر تولید لیمونن در کشت ‏سلولی به‌لیمو (‏Lippia citrodora‏) ‏ 889 898 86817 10.22059/ijhs.2020.297567.1767 FA فریما دانشمندپور دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی و به‌نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران پریسا عبداللهی استادیار، گروه بیوتکنولوژی و به‌نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران منصور امیدی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران ‏ Journal Article 2020 02 23 Lemon grass has been cultured in Iran due to its economic value and applications in food and pharmaceutical industries. Limonene is on of the important compound in lemon grass essential oil. In this study, different plant growth regulators were used for callus induction in lemon grass. Root, shoot and leaf explants wee cultured on MS medium containing 2, 4-D (1, 2 and 4 mg.l-1), BAP (0.1, 0.2 and 1 mg.l-1), hormonal combination of BAP + NAA (0.5+ 0.5 mg.l-1), 2, 4-D + BAP (1+ 1 mg.l-1) and BAP + NAA (2+ 1 mg.l-1 ). The experiment was conducted as a factorial experiment in a completely randomized design with three replications. The results showed that the best treatment for increasing callus size, fresh and dry weight was BAP + NAA (0.5+ 0.5 mg.l-1 ), from leaf explants. Biotic and abiotic elicitors including MJ (50, 100 µM), SA (50, 100 µM), Tio2 ( 0.5, 2 mg.l-1) and yeast extract (0.5, 2 mg.l-1) were used for increasing limonene production in lemon grass cell culture. Used elicitors had no significant effect on limonene production in cell culture. گیاه به‌لیمو به دلیل اهمیت فراوان اقتصادی آن در صنایع غذایی و داروسازی در ایران کشت می‌شود. لیمونن از ترکیبات با ارزش اسانس به‌لیمو است. در این پژوهش به منظور القای کالوس جهت تولید لیمونن در کشت سلولی گیاه به‌لیمو، غلظت‌های مختلف تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی مورد ارزیابی قرار گرفتند. ریز نمونه ریشه، ساقه و برگ در محیط کشت ام اس حاوی تنظیم‌کننده‌های رشد توفودی (۱، ۲ و ۴ میلی گرم در لیتر) و بنزیل آمینوپورین (۱/۰، ۲/۰ و ۱ میلی گرم در لیتر)، ترکیب هورمونی نفتالین استیک اسید و بنزیل آمینوپورین(۵/۰+ ۵/۰ میلی گرم در لیتر) و بنزیل آمینوپورین و توفوردی (۱+ ۱ میلی گرم در لیتر) و بنزیل آمینوپورین و نفتالین استیک اسید (۱+۲ میلی گرم در لیتر) جهت القای کالوس استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد بهترین تیمار در افزایش اندازه، وزن تر و خشک کالوس ترکیب هورمون بنزیل آمینوپورین با غلظت ۵/۰ میلی گرم در لیتر به همراه هورمون نفتالین استیک اسید با غلظت ۵/۰ میلی گرم در لیتر از ریزنمونه برگ بود. از الیسیتورهای زیستی و غیرزیستی شامل متیل جاسمونات (۵۰ و ۱۰۰ میکرومولار)، اسید سالیسیلیک (۵۰ و ۱۰۰ میکرومولار)، نانو اکسید تیتانیوم (۵/۰ و ۲ میلی گرم در لیتر) و همچنین عصاره مخمر (۵/۰ و ۲ میلی گرم در لیتر) جهت افزایش تولید لیمونن در کشت سلولی به‌لیمو درکشت سوسپانسیون استفاده شد. الیسیتورهای مورد استفاده تأثیر معنی داری بر افزایش میزان لیمونن نداشتند.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86817_b9c8b1c06ed525bfbd3abf811de21e0e.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation of biofertilizers effects on quantitative and qualitative characteristics of ‎essential oil in summer savory (Satureja hortensis L.) ‎ ارزیابی تاثیر کودهای زیستی بر ویژگی های کمی و کیفی اسانس گیاه دارویی مرزه تابستانه ‏‏(‏Satureja hortensis L.‎‏)‏ 899 912 86818 10.22059/ijhs.2021.296298.1762 FA محمدرضا حاج سید هادی دانشیار، دانشکده کشاورزی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد تقی درزی دانشیار، دانشکده کشاورزی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 01 22 In order to study the effect of vermicompost and biological nitrogen fertilizer on essential oil and quality of summer savory, an experiment was conducted at Firouzkuh in 2015. The experimental was as a factorial experiment based on randomized complete blocks design with three replications. The first factor was nitrogen biofertilizer at three levels (non-inoculation, seed inoculation with Nitroxin, and seed inoculation with Supernitroplus) and the second factor was vermicompost at four levels (0, 5, 10 and 15 t ha-1). The results showed that the highest essential oil content and alpha-terpinene obtained by 10 and 15 ton vermocompost per hectare, respectively, and the highest content of para-cymene, and gamma-terpinene were obtained by using 5 ton vermicompost per hectare. Supernitroplus had positive effects on the essential oil, alpha-terpinene and gamma-terpinene, while the maximum para-cymene obtained by using Nitroxine. The highest carvacrol content was obtained by using 10 ton vermicompost per hectare integrated with Supernitroplus and the maximum alpha thujene content was observed by using 5 ton vermicompost per hectare and non-using n-biofertilizers. The results showed that vermicompost and biological nitrogen fertilizer could have an effective role in sustainable production systems. به منظور مطالعه اثر ورمی‌کمپوست و کود زیستی نیتروژن بر میزان اسانس و کیفیت آن در گیاه دارویی مرزه تابستانه (Satureja hortensis L.)، آزمایشی در منطقه فیروزکوه در سال 1394 انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود. عامل اول کود زیستی نیتروژن در سه سطح (عدم تلقیح، تلقیح بذر با نیتروکسین و تلقیح بذر با سوپرنیتروپلاس) وعامل دوم ورمی‌کمپوست در چهار سطح (صفر، 5، 10 و 15 تن در هکتار) بود. نتایج نشان داد بیشترین میزان اسانس و آلفاترپینن به ترتیب با کاربرد 10 و 15 تن در هکتار ورمی‌کمپوست و بیشترین پاراسیمن و گاماترپینن با مصرف 5 تن ورمی‌کمپوست در هکتار حاصل شد. سوپرنیتروپلاس تاثیر مثبتی بر میزان اسانس، آلفاترپینن و گاماترپینن داشت، در حالی که حداکثر میزان پاراسیمن با مصرف نیتروکسین حاصل گردید. بیشترین میزان کارواکرول با مصرف تلفیقی 10 تن ورمی‌کمپوست در هکتار و سوپرنیتروپلاس بدست آمد و بیشترین میزان آلفاتوژن در تیمار تلفیقی مصرف 5 تن ورمی‌کمپوست در هکتار و عدم مصرف کودزیستی نیتروژنه مشاهده شد. نتایج نشان داد ورمی‌کمپوست و کود زیستی نیتروژن می توانند در سیستم های تولید پایدار نقش موثری ایفاء نمایند.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86818_cf19db65c3d573f6aa2b0edc4e0dc3dd.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation of Iranian spinach populations by the synchronic study of morphological ‎traits, photosynthetic indices and oxalate accumulation ارزیابی جمعیت‌های اسفناج ایران از دیدگاه مطالعه همزمان صفات مورفولوژیک، شاخص‌های ‏فتوسنتزی و انباشت اکسالات 913 926 86890 10.22059/ijhs.2020.310279.1855 FA سید فاضل میراحمدی دانشجوی دکتری، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران محمد رضا حسندخت استاد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران محمدرضا فتاحی مقدم استاد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران محمدرضا نقوی استاد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران کرامت اله رضایی استاد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2020 09 21 Spinach, due to high nutrition and economic value, highly regarded by the breeders. In this research, 40 populations belonging to three species of Spinacia oleracea, S. turkestanica, and S. tetrandra from most parts of Iran, along with a wild population from Afghanistan and two commercial cultivars Viroflay and Baby spinach, formed the studied germplasm. Thirty-three traits were classified under three groups of morphological, physiological, and biochemical. The results showed that the germplasm had a rich genetic structural diversity for the studied traits. The average coefficient variance of the studied traits was 29.8%. Oxalate accumulation showed a significant difference in the studied populations. The minimum oxalate accumulation was observed in the Karaj population of S. oleracea with 682 mg per 100 g FW. The maximum accumulation was found in the Bazangan population, the wild species of S. turkestanica, with 2902 mg per 100 g FW. The cluster analysis results put the two wild species populations in the same group and separated from the other ones. The coefficients of correlation were ranged from -0.83 to 0.99. In total, 43.1% out of all trait's interactions had a significant correlation (α = 0.01 or 0.05). The correlation results showed that the plant with a higher performance index had more freshness after harvesting. Also, the blistering was the only trait of among of all that had a significant negative correlation with oxalate accumulation. اسفناج به سبب داشتن ارزش غذایی و اقتصادی بالا، همواره مورد توجه اصلاحگران بوده است. در این پژوهش تعداد 40 جمعیت متعلق به 3 گونه Spinacia oleracea، S. turkestanica و S. tetrandra از سراسر ایران، به علاوه یک جمعیت از کشور افغانستان و نیز دو رقم اصلاح شده Viroflay و Baby spinach ، ژرمپلاسم مورد مطالعه را تشکیل دادند. در راستای انجام این آزمایش، تعداد 33 صفت در سه گروه مورفولوژیک، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد ساختار ژنتیکی ژرم‌پلاسم حاضر دارای تنوع مناسبی برای صفات مورد بررسی بود. میانگین ضریب تغییرات صفات مورد مطالعه 8/29 درصد بدست آمد. تجمع اکسالات در بین جمعیتهای مورد مطالعه دارای تفاوت معنیداری بود. کمترین میانگین انباشت اکسالات 682 میلی‌گرم در 100 گرم وزن تر در جمعیت کرج از گونه اهلی S.oleracea و بیشترین مقدار 2902 میلی‌گرم در 100 گرم وزن تر در جمعیت بزنگان از گونه وحشی S. turkestanica مشاهده شد. نتایج آنالیز خوشهای، جمعیتهای دو گونه وحشی را در یک گروه مشترک و جدا از بقیه قرار داد. ضرایب همبستگی صفات مورد بررسی از 83/0- تا 99/0 متغیر بود. در مجموع 1/43 درصد از تمام روابط متقابل بین 33 صفت موجود دارای همبستگی معنی‌دار در سطح 1 یا 5 درصد بود. نتایج همبستگی نشان داد که گیاه با شاخص کارایی بیشتر، از ماندگاری پس از برداشت بیشتری نیز برخوردار بود. همچنین از میان تمام صفات تنها صفت تاول دار بودن سطح برگ دارای همبستگی منفی و معنیدار با صفت انباشت اکسالات بود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86890_eb247e494b594cf30b2d0762e6d872f2.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation of fruit characteristics and yield of six commercial olive cultivars to ‎kaolin foliar application in warm conditions بررسی ویژگی‌های میوه و عملکرد شش رقم تجاری زیتون به محلول‌پاشی کائولین در شرایط گرم 927 935 86891 10.22059/ijhs.2021.322561.1920 FA رحمت اله غلامی استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران‏ ابوذر هاشم پور استادیار پژوهشی، گروه فیزیولوژی و فناوری پس از برداشت، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، مؤسسه ‏تحقیقات علوم باغبانی، ایران عیسی ارجی دانشیار، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران محسن حاجی امیری مربی پژوهشی، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2021 04 28 In order to investigate the effects of kaolin foliar application on pomological and yield characteristics of some olive cultivars in Kermanshah province, a factorial experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications. The first factor was olive cultivars at six levels (Amphisis, Seville, Roughani, Manzanillo, Konservolia and Zard) and the second factor was kaolin at three levels (zero as control (foliar application with water) and 2 and 4%). Two stages of complete foliar application of olive trees with kaolin, in mid-July and August (due to warm and dry weather during this period and accumulation oil in olive at the same time) was carried out. Recording of reproductive traits including fruit and oil yield, fruit weight, fruit dimensions, fresh and dry weight of pulp, percentage of dry matter and moisture content of fruit, fresh and dry weight of pit, pit dimensions and percentage of oil in wet and dry matter was recorded in different treatments. The results showed that the response of the studied olive cultivars to foliar application of different levels of kaolin was different. The highest fruit yield per hectare and fruit weight were obtained in Konservolia cultivar and 4% kaolin foliar application and the lowest yield and fruit weight were observed in Roughani cultivar. In all studied cultivars, kaolin foliar application increased fruit weight and yield per hectare. Therefore, by using kaolin foliar application in two stages of fruit growth, it is possible to improve the pomological and yield characteristics of different olive cultivars in warm and semi-warm regions of the country. به منظور بررسی اثر محلولپاشی کائولین بر ویژگی‌های پومولوژیکی و عملکردی برخی رقم های زیتون در استان کرمانشاه، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عامل اول رقم های زیتون در شش سطح (آمفیسیس، سویلانا، روغنی، مانزانیلا،کنسروالیا و زرد) و عامل دوم و کائولین در سه سطح (صفر به عنوان شاهد (محلول پاشی با آب) و 2 و 4 درصد) بود. دو مرحله محلولپاشی کامل درختان زیتون با کائولین‎، در اواسط تیر و مرداد (با توجه به هوای گرم و خشک در این مدت و نیز تجمع روغن در زیتون همزمان با این دوره)، انجام گرفت. یاداشتبرداری صفات زایشی شامل عملکرد میوه و روغن، وزن میوه، ابعاد میوه، وزن تر و خشک گوشت، درصد ماده خشک و درصد رطوبت میوه، وزن تر و خشک هسته، ابعاد هسته، نسبت وزن تر و خشک گوشت به هسته و درصد روغن در ماده تر و خشک در تیمارهای مختلف ثبت گردید. نتایج نشان داد واکنش رقم های زیتون مورد مطالعه به محلولپاشی سطوح مختلف کائولین، متفاوت بود. بیشترین عملکرد میوه در هکتار و وزن میوه در رقم کنسروالیا و محلولپاشی4 درصد کائولین حاصل شد و کمترین عملکرد و وزن میوه در رقم روغنی مشاهده شد. در تمامی رقم های مورد مطالعه محلولپاشی کائولین باعث افزایش وزن میوه و عملکرد در هکتار شد. بنابراین با استفاده از محلولپاشی کائولین در دو مرحله رشدی میوه میتوان باعث بهبود خصوصیات پومولوژیکی و عملکردی در رقم های مختلف زیتون در مناطق گرم و نیمه گرم کشورگردید.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86891_b0d764a5feef74d895c03a6f248d20f1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation of oil fatty acid profiles of some promising olive cultivars and genotypes ‎in Tarom region of Zanjan province ارزیابی پروفایل اسیدهای چرب روغن برخی از رقم ها و ژنوتیپ‌های امیدبخش زیتون در منطقه ‏طارم استان زنجان 937 949 86892 10.22059/ijhs.2021.316116.1891 FA ابوذر هاشم پور استادیار، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه گرمسیری،‎ ‎موسسه تحقیقات علوم باغبانی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ‏ترویج کشاورزی، رامسر، ایران محمود عظیمی استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زنجان، ایران سمانه اسدی صنم استادیار، بخش تحقیقات گیاهان دارویی، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج ‏کشاورزی، تهران، ایران Journal Article 2021 01 12 In this study, the quantitative and qualitative characteristics of the olive oil of three promising genotypes (T2, T7 and T18) and two cultivars (Zard and Koroneiki) from Tarom olive collection in Zanjan province were evaluated during two crop years (2017-2018). The results showed that T18 genotype with 70.96% and 69.58% oil in flesh dry matter had the highest amount of oil during 2017 and 2018, respectively, compared to other cultivars and genotypes. Also T18 genotype had the highest percentage of oleic acid and total unsaturated fatty acids with a double bonds. The oleic acid content of T18 genotype in 2017 and 2018 was 80.3% and 79.8%, respectively. In addition, the amount of palmitic acid in T18 genotype (9.5% and 10.3% in 2017 and 2018, respectively) was also lower than other cultivars and genotypes. T7 genotype had higher linoleic acid (14.2 and 18.67% in 2017 and 2018, respectively) and lower oleic acid (66.8 and 60.5% in 2017 and 2018, respectively). Based on principal component analysis (first four components), the first component was mostly associated with the traits of positive effect on the olive oil quality such as oleic acid and unsaturated fatty acids and increasing the oil percentage. In general, according to the results of this experiment, T18 genotype was superior to other cultivars and genotypes in terms of quantity and quality of oil and can be included in the cultivar introduction program. در این پژوهش صفات کمی و کیفی روغن سه ژنوتیپ امیدبخش زیتون (T2، T7 و T18) و دو رقم زرد و کرونیکی از کلکسیون زیتون ایستگاه تحقیقات زیتون طارم در استان زنجان طی دو سال (1397 و 1396) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد ژنوتیپ T18 با 96/70 و 58/69 درصد روغن در ماده خشک گوشت به ترتیب طی سال‌های ۱۳96 و ۱۳97 دارای بیش‌ترین میزان روغن در مقایسه با سایر رقم ها و ژنوتیپها بود. هم‌چنین ژنوتیپ T18 دارای بیش‌ترین درصد اولئیک اسید و مجموع اسیدهای چرب اشباع نشده با یک پیوند دوگانه مضاعف بود. میزان اولئیک اسید این ژنوتیپ در سالهای ۱۳96 و ۱۳97 به ترتیب 3/80 و 8/79 درصد بود. علاوه بر این میزان پالمتیک اسید این ژنوتیب (5/9 و 3/10 درصد به ترتیب در سالهای ۱۳96 و ۱۳97) نیز در مقایسه با سایر رقم ها و ژنوتیپها در سطح پایینتری قرار داشت. ژنوتیپ T7 نیز لینولئیک اسید بالاتر (2/14 و 67/18 درصد به ترتیب در سالهای ۱۳96 و ۱۳97) و اولئیک اسید پایینتر (8/66 و 5/60 درصد به ترتیب در سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷) داشت. بر اساس تجزیه به مولفههای اصلی (چهار مولفه نخست)، مولفه اول بیش‌تر با صفات اثر مثبت روی کیفیت روغن زیتون همانند اولئیک اسید و اسیدهای چرب اشباع نشده و افزایش درصد روغن مرتبط بود. در مجموع با توجه به نتایج این آزمایش، ژنوتیپ T18 از نظر کمیت و کیفیت روغن برتر از سایر رقم ها و ژنوتیپ‌های مورد بررسی بود و می‌تواند در برنامه معرفی رقم قرار گیرد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86892_78eed192dfd5544890a8cab2fee6c89c.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effect of different levels of nitrogen and phosphorous on some physiological and ‎morphological traits of golden rod (Solidago canadensis L.)‎ اثر سطوح مختلف نیتروژن و فسفر بر برخی صفات فیزیولوژیکی و ریخت شناسی علف طلایی ‏(‏Solidago canadensis L.‎‏)‏ 951 963 86893 10.22059/ijhs.2021.220045.1144 FA علی صفری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران سعید ریزی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران نعمت الله اعتمادی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران علی نیکبخت دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران عبدالرحمان محمدخانی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران افسانه بدل زاده دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2016 12 18 To evaluate the effect of different levels of nitrogen and phosphorous on some physiological and morphological traits of golden rod (Solidago canadensis L.) a split plot experiment carried out based on randomized complete block design with three replications in Research Farm of Shahrekord University. Nitrogen fertilizer at four levels of (0, 50, 100 and 150 kg/ha) as main factor and phosphorous fertilizer at three levels (0, 50 and 100 kg/ha) were used as subsidiary factor. Results showed that different levels of nitrogen, phosphorous and their interactions had a significant effect on growth indices such as shoot fresh and dry matter, leaf area and flower flavonoid content. Also, nitrogen and phosphorous application showed a significant effect on flowering time and flowering duration. Increasing in nitrogen and phosphorous levels, caused early flowering and increased flowering period in treatments as the best results observed in 150 kg/ha accompanied with 100 kg/ha of nitrogen. Generally, in order to obtain the maximum growth indices in same conditions, application of nitrogen in 150 kg/ha with phosphorous in 100 kg/ha can be suggested for golden rod cultivation as an ornamental and medicinal plant. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف نیتروژن و فسفر بر برخی صفات فیزیولوژیکی و ریخت شناسی گیاه علف طلایی (Solidago canadensis L.) آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد اجرا شد. کود نیتروژن در چهار سطح (صفر، 50، 100 و 150 کیلوگرم در هکتار کود اوره) به عنوان فاکتور اصلی و کود فسفر در سه سطح (0، 50 و 100 کیلوگرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل) به عنوان فاکتور فرعی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد سطوح مختلف نیتروژن، فسفر و اثر برهمکنش آنها بر وزن تر و خشک اندام هوایی، سطح برگ، زمان گلدهی، دورهی گلدهی و میزان فلاونوئید گل معنیدار بود. افزایش نیتروژن و فسفر باعث زود گلدهی و افزایش طول دوره گلدهی در گیاهان تحت تیمار شد، به طوری که دورهی گلدهی و زودترین زمان گلدهی آنها در تیمار 150 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و با 100 کیلوگرم در هکتار فسفر مشاهده شد. در مجموع، به منظور دستیابی به حداکثر شاخصهای رشد در شرایط مشابه، کاربرد 150 کیلوگرم در هکتار نیتروژن همراه با 100 کیلوگرم در هکتار فسفر برای پرورش گیاه علف طلایی به عنوان گیاهی زینتی-دارویی توصیه می‌گردد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86893_a22c0c8ab0ed31bfcdb47c41673e68f7.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Production and evaluation of general combining ability of doubled haploid lines in ‎sweet pepper (Capsicum annuum L.)‎‏ ‏ تولید و ارزیابی‎ ‎قدرت‎ ‎ترکیب‌پذیری‎ ‎عمومی‎ ‎لاین‌های‎ ‎دابل‌ هاپلویید فلفل دلمه‌ای ‏‏(‏Capsicum annuum L.‎‏)‏ 965 976 86941 10.22059/ijhs.2021.320691.1908 FA اعظم زارع بیاتی دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران خداداد مصطفوی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران مهران عنایتی شریعت پناهی دانشیار، بخش تحقیقات کشت بافت و سلول، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران سیدمهدی میری دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 2021 03 15 Creating new efficient technologies such as doubled haploids is a fast solution for producing inbred lines. In this study, using the microspore embryogenesis method, doubled haploid (inbred) pepper lines were produced. The Topcross test was performed using 32 doubled-haploid lines produced and the topcross parent of California Wonder to examine the general combining ability of the lines. Hybrids derived from crosses line × tester in 2018- 2019 were planted. In order to evaluate the general combining ability of the lines, days to germination, days to flowering, days to fruit set, fresh fruit weight, dry fruit weight, fruit length, fruit width, thickness of fruit diameter, number of seeds, average yield per plant, number of fruits per plant and plant height were measured and analyzed. Comparison of means by Duncan test showed that top-cross progeny of DH55, DH64, DH57, DH53, DH217, DH202, and DH90 doubled haploid lines respectively with average of 8.58, 7.22, 7.18, 5.99, 5.93, 5.80 and 5.69 kg per plant had the highest fruit yield, among them the highest amount was related to the Topcross offset from DH55× California Wonder with an average of 8.58 kg per plant. The heritability of the evaluated traits was over 70%, among them the number of days to germination and the average fruit yield per plant were the highest. The above-mentioned lines also had the highest positive and significant general combining ability for the average yield per plant. Therefore, these 7 lines can be used as superior parent lines in future breeding programs. ایجاد فناوری‌های کارآمد نظیر دابل هاپلوییدی یک راه حل سریع برای تهیه لاین‌های خالص می باشد. در این تحقیق با به کارگیری روش جنین‌زایی میکروسپور لاین‌های دابل ‌هاپلوئید (اینبرد) فلفل تولید گردید. آزمون تاپ‌کراس با استفاده از 32 لاین دابل هاپلوئید تولیدی و والد تاپ‌کراس California Wonder جهت بررسی ترکیب‌پذیری عمومی لاین‌ها صورت گرفت. هیبریدهای حاصل از تلاقی لاین× ‌تستر در سال زراعی 1397-1398 کشت شدند. به منظور ارزیابی قدرت ترکیب‌پذیری عمومی لاین‌ها صفات روز تا جوانه‌زنی، روز تا گلدهی، روز تا میوه‌دهی، وزن تر میوه، وزن خشک میوه، طول میوه، عرض میوه، قطر گوشت میوه، تعداد بذر در میوه، میانگین عملکرد تک بوته، تعداد میوه در بوته و ارتفاع بوته اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل شدند. مقایسه میانگین‌ها توسط آزمون دانکن نشان داد نتاج تاپ‌کراس لاین‌های دابل هاپلوئید DH53, DH57, DH64, DH55 DH217, DH202,و DH90 به ترتیب با میانگین 58/8، 22/7، 18/7، 99/5، 93/5، 80/5 و 69/5 کیلوگرم در بوته بالاترین میزان عملکرد میوه را داشتند که در این میان بالاترین مقدار مربوط به نتاج تاپ‌کراس حاصل از تلاقی DH55 × California Wonder با میانگین 58/8 کیلوگرم در بوته بود. وراثت‌پذیری صفات مورد ارزیابی بالای 70 درصد بود که در این میان صفات تعداد روز تا جوانه‌زنی و میانگین عملکرد میوه در بوته بیشترین میزان را به خود اختصاص دادند. همچنین لاین‌های اشاره شده بالاترین میزان ترکیب‌پذیری عمومی مثبت و معنی دار برای صفت متوسط عملکرد در بوته را نیز به خود اختصاص دادند. بنابراین می‌توان از این 7 لاین به عنوان لاین‌های والدینی برتر در برنامه‌های اصلاحی آینده استفاده نمود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86941_80fbb221d1634ef5df0b99c00a9d8921.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Evaluation the effect of different concentrations of agar and carbohydrate on the ‎micro-propagation of PHL-C, a dwarf cherry rootstock ارزیابی اثر غلظت‌های مختلف آگار و کربوهیدرات در ریزازدیادی ‏PHL-C، پایه پاکوتاه گیلاس 977 989 86942 10.22059/ijhs.2019.277562.1614 FA تکتم شیدایی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه کشاورزی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی خراسان شمالی، بجنورد، ایران ابراهیم گنجی مقدم دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران شادی عطار دانش‌آموخته دکتری باغبانی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ‏ترویج کشاورزی، مشهد، ایران مرتضی عظیم زاده استادیار، گروه کشاورزی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی خراسان شمالی، بجنورد، ایران Journal Article 2019 03 11 This study was conducted to investigate the effect of different concentrations of agar and carbohydrate on micro-propagation of dwarf cherry rootstock (PHL-C) under in-vitro conditions in 2017 year. This experiment was conducted as factorial in a completely randomized design with six replications and three plantlets in each replication. The first factor was agar in three levels (0.5, 0.6, 0.7%) and the second factor was carbohydrate in six levels (sucrose and sugar each in 3 levels of 20, 30, 40 g / l) and evaluated in proliferation, rooting and adaptation steps. The single node was used for propagation The results showed that there was no significant difference between different agar concentrations in terms of proliferation index, rooting percentage, plantlet quality, plantlet fresh weight and survival percentage, but in other measured traits, agar with concentration of 0.7 % had the best results. Except in the traits plantlet height, leaf number and plantlet fresh weight which the sucrose had a more positive effect, in other traits there was no significant difference between sugar and sucrose. Due to the fact that in the essential traits of in vitro propagation of PHL-C, sugar has a better effect, it is suggested to use table sugar or a combination of sugar and sucrose to reduce the cost of producing the culture medium, especially in commercial production. این مطالعه به منظور بررسی اثر غلظتهای مختلف آگار و کربوهیدرات بر میزان پرآوری پایه پاکوتاه گیلاس (PHL-C) در شرایط درون شیشه ای و در سال 1396 انجام شد. از محیط کشت MS و آزمایش فاکتوریل با دو عامل و طرح کاملاً تصادفی در 6 تکرار و هر تکرار شامل 3 ریزنمونه استفاده شد. از تک جوانه جهت تکثیر استفاده شد. فاکتور اول، غلظت آگار در سه سطح ( 5/0، 6/0، 7/0 درصد) و فاکتور دوم غلظت کربوهیدارت شامل 6 سطح (ساکارز و شکر هر کدام در سه سطح 20، 30، 40 گرم در لیتر) بود که طی مراحل شاخه زایی، ریشه زایی و سپس سازگاری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد بین غلظتهای مختلف آگار از نظر ضریب تکثیر، درصد ریشه زایی، کیفیت گیاهچه، وزن تر گیاهچه و درصد بقا تفاوت معنی داری وجود ندارد، در سایر صفات اندازه‌گیری شده آگار با غلظت 7/0 بهترین نتیجه را داشت. به جز در صفات طول گیاهچه، تعداد برگ و وزن تر گیاهچه که ساکارز نقش پر رنگ‌تری داشته، در سایر صفات تفاوت معنی داری بین شکر و ساکارز دیده نشد. با توجه به اینکه در صفات مهم و اساسی تکثیر درون شیشه ای پایه PHL-C شکر دارای تاثیر بهتری بوده، پیشنهاد می شود جهت کاهش هزینه تولید محیط کشت، خصوصاً در تولید تجاری، از شکر معمولی و یا ترکیب شکر و ساکارز استفاده شود.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86942_d2cca2aaa422508df22a50886fb59afb.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 The effect of Trichoderma harzianum on the biochemical properties and ‎photosynthetic pigments of basil under drought stress ‎ اثر کاربرد قارچ تریکودرما (‏Trichoderma harzianum‏) بر خصوصیات بیوشیمیایی و رنگیزه‌های ‏فتوسنتزی گیاه ریحان تحت تنش خشکی 999 1009 86944 10.22059/ijhs.2021.303476.1818 FA مجتبی صلاحی استاد دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران بهرام عابدی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران یحیی سلاح ورزی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2020 09 27 To evaluate the effect of Trichoderma application under drought stress conditions on biochemical properties and photosynthetic pigments of basil, an experiment was conducted in a completely randomized design with three replications. The studied treatments included 3 levels of irrigation (50, 75, and 100 Percent of field capacity) as the first factor and inoculation with Trichoderma (concentration 108) and non-inoculation with Trichoderma as the second factor. The results showed that the highest fresh and dry weight of leaves was observed in the treatment of irrigation area of 100 Percent of field capacity without the use of Trichoderma (control). Wet weight (17.69 Percent) and dry stem (17.27 Percent), chlorophyll a (0.66 Percent), chlorophyll b (0.64 Percent), total chlorophyll (0.66 Percent), proline(52/25 Percent) and the relative content of leaf water (1.37 Percent) in the irrigation level treatment of 100 Percent of field capacity along with the application of Trichoderma increased compared to the control and the amount of electrolyte leakage (7.5 Percent) in the treatment of 100 Percent of field capacity Decreased with the use of Trichoderma compared to the control.. The amount of carotenoids (31.74 Percent) and antioxidant activity (17.22 Percent) in the irrigation surface treatment of 50 Percent of field capacity with the use of Trichoderma were observed more than the control. According to the results, the application of Trichoderma harzianum increased proline, soluble carbohydrates, photosynthetic pigments, and antioxidant activity of the plant under different irrigation levels. به منظور ارزیابی اثر کاربرد قارچ تریکودرما در شرایط تنش خشکی بر خصوصیات بیوشیمیایی و رنگیزههای فتوسنتزی گیاه ریحان آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اول آبیاری در سه سطح (50، 75 و 100 درصد ظرفیت زراعی) و عامل دوم تلقیح با قارچ تریکودرما در دو سطح (تلقیح و عدم تلقیح با قارچ تریکودرما ) بودند. نتایج نشان داد بیشترین وزن ‏تر و خشک برگ در تیمار آبیاری 100 درصد ظرفیت زراعی بدون کاربرد قارچ تریکودرما (شاهد) مشاهده شد. میزان وزن تر (69/17 درصد) و خشک ساقه (27/17 درصد)، کلروفیل a (66/0 درصد)، کلروفیل b (64/0 درصد)، کلروفیل کل (66/0 درصد) و محتوای نسبی آب برگ (37/1 درصد) در تیمار آبیاری 100 درصد ظرفیت زراعی همراه با کاربرد قارچ تریکودرما نسبت به شاهد افزایش یافت. میزان نشت الکترولیت (5/7 درصد) در تیمار آبیاری 100 درصد ظرفیت زراعی همراه با کاربرد قارچ تریکودرما نسبت به شاهد کاهش یافت. میزان کارتنوئید (74/31 درصد) پرولین (25/52 درصد)، فعالیت آنتیاکسیدانتی (22/17 درصد) در تیمار آبیاری 50 درصد ظرفیت زراعی همراه با کاربرد قارچ تریکودرما بیشتر از شاهد مشاهده شد. بنا به نتایج بدست آمده، در شرایط سطوح مختلف آبیاری، کاربرد قارچ Trichoderma harzianum باعث افزایش پرولین، کربوهیدرات محلول، رنگیزه‌های فتوسنتزی و فعالیت آنتی‌اکسیدانتی ریحان شد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86944_a860a258dc5e59d2675bb97bac426d4b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Half diallel analysis of related traits to yield and fruit quality in tomato lines آنالیز نیم دای‌آلل صفات مرتبط با عملکرد و کیفیت میوه در لاین‌های گوجه‌فرنگی 1011 1025 86945 10.22059/ijhs.2020.296125.1759 FA سمیه نظامی دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سید حسین نعمتی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران حسین آروئی دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد کافی استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2020 01 19 The selection of elite parents and hybrids could be used for the genetic improvement of quantitative and qualitative traits in breeding programs of vegetables. In order to genetic evaluation of quantitative and qualitative traits of tomato lines, half-diallel crosses were performed among eight lines C.JPS3, S.2274, H.1370, K.2274, S.L, C20, Primoga and A13012. The obtained hybrids along with parents were planted in a randomized complete block design with three replications. Traits including fruit shape index, no. of locules, fruit firmness index, brix, titrable acidity, pH of fruit juice, no. of inflorescence per plant, no. of flowers per inflorescence, no. of fruits per plant, average fruit weight and yield were measured. Parent K.2274 had the highest values of general combining ability (GCA) for the yield, number of fruits per plant and fruit firmness. The highest specific combining ability (SCA) was observed in C20xC.JPS3 and A13012xK.2274 cross for the average fruit weight, respectively. Among parents and hybrids, parent H.1370 and Primoga × H.1370 hybrid had the highest yield. The highest relative heterosis percentage for no. of fruits per plant, average fruit weight and yield were observed in A13012 × Primoga, C20 × C.JPS3, and Primoga × H.1370 crosses, respectively. Role of over-dominance and dominance effects were more than the additive effect in controlling of yield, no. of fruit per plant, titrable acidity, and brix. However, the additive effect was effective in the control of average fruit weight. یکی از مهم‌ترین روش‌ها در برنامه‌های اصلاحی سبزی‌ها، گزینش والدین و نتاج برتر با هدف بهبود ژنتیکی صفات کمی و کیفی می‌باشد. به منظور بررسی ژنتیکی صفات کمی و کیفی لاین‌های گوجه‌فرنگی، تلاقی‌های نیم-دای آلل بین هشت لاین با اسامی C.JPS3، S.2274، H.1370، K.2274، S.L.، C20، Primoga و A13012 انجام شد. هیبریدهای حاصل و والدین، در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار کشت شدند. صفات شاخص شکل میوه، تعداد حفره میوه، شاخص سفتی میوه، درجه بریکس، اسیدیته قابل تیتر، pH آب میوه، تعداد خوشه در بوته، تعداد گل در خوشه، تعداد میوه در هر بوته، متوسط وزن یک میوه و عملکرد اندازه‌گیری شدند. والد K.2274 دارای بالاترین ترکیب‌پذیری عمومی (GCA) در صفات عملکرد، تعداد میوه در بوته و شاخص سفتی میوه بود. بالاترین ترکیب‌پذیری خصوصی (SCA) برای صفت متوسط وزن میوه به ترتیب در دو تلاقی C20 x C.JPS3 و A13012 x K.2274 مشاهده شد. در میان والدین و هیبریدها، والد H.1370 و هیبرید Primoga × H.1370 بالاترین میزان عملکرد را داشتند. بالاترین درصد هتروزیس نسبی در صفات تعداد میوه در هر بوته، متوسط وزن یک میوه و عملکرد به ترتیب در تلاقی‌های A13012 × Primoga، C20 × C.JPS3 و Primoga × H.1370 مشاهده شد. نقش اثرات فوق غالبیت و غالبیت کامل در کنترل صفات عملکرد، تعداد میوه در بوته، اسیدیته قابل تیتر و بریکس بیش تر از اثر افزایشی بود. با این وجود، در کنترل صفت متوسط وزن میوه اثر افزایشی موثر بوده است.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86945_95b3aee5cc168aae3e6204b32bd11035.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 52 4 2022 01 21 Effects of biochar and arbuscular mycorrhizal on biomass and some nutrients of two ‎parsley varieties تأثیر کاربرد بیوچار و میکوریزا آربسکولار بر زی‌توده گیاهی و برخی عناصر غذایی دو واریته جعفری 1027 1041 86957 10.22059/ijhs.2020.300237.1790 FA فاطمه بخشی پور دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران حسن مومیوند استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران ابراهیم صداقتی استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران ‏ عبداله احتشام نیا استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران Journal Article 2020 06 19 The purpose of this study was to investigate the effect of biochar and mycorrhizal fungi on growth, plant biomass and some nutrients of two parsley cultivar. A factorial experiment based on completely randomized design with three replications was conducted. The first factor was parsley variety at two levels (crispum and neapolitanum). Application of biochar at three levels (0, three and six percent of soil weight) was used as the second factor. While, application of Arbuscular mycorrhizal fungi in two levels (mycorrhiza and non mycorrhiza) was considered as the third factor. The results showed that the highest fresh and dry weights of aerial parts (210.218 and 64.8783 gr, respectively) was related to crispum cultivar with applications of mycorrhizal and biochar 3%. The highest fresh and dry weights of root (70.74 and 18.68 gr, respectively) and the highest colonization rate (96%) were observated in neapolitanum cultivar using mycorrhizal and biochar 3%. The highest amount of sodium, potassium, nitrogen and copper was obtained by application of biochar 6%. Mycorrhizal treatmeant also increased the concentration of magnesium, iron, copper and calcium in both neapolitanum and crispum cultivars. Finally, the highest amount of phosphorus (8918.678 ppm) was observed in neapolitanum cultivar with application of mycorrhizal and biochar 6%, while the highest concentration of manganese (50.7296 ppm) was obtained in crispum cultivar using mycorrhizal and biochar 6%. In general, in this study, application of biochar led to better colonization of parsley root with mycorrhizal fungus. Therefore, it can be concluded that the combined use of biochar and mycorrhizal fungi provides better conditions for achieving sustainable agricultural goals and increasing the growth of parsley. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر بیوچار و قارچ‌های میکوریزا بر رشد، زی‌توده‌ی گیاهی و برخی عناصر غذایی دو واریته جعفری بود. آزﻣﺎیش ﺑﻪ‌صورت فاکتوریل در ﻗﺎﻟﺐ ﻃﺮح ﻛﺎملاً ﺗﺼﺎدﻓﻲ با سه تکرار انجام شد. واریته‎های جعفری در دو سطح (کریسپوم و نئاپولیتانوم) به‌عنوان فاکتور اول، بیوچار در سه سطح (صفر، سه و شش درصد وزنی خاک) به‌عنوان فاکتور دوم و قارچ‌های میکوریزا (میکوریزا و عدم میکوریزا) به‌عنوان فاکتور سوم در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد بیش‎ترین وزن تر و خشک اندام هوایی (به ترتیب با 180/291 و 8783/64 گرم) مربوط به واریته کریسپوم و کاربرد میکوریزا با بیوچار سه درصد بود. بیش‎ترین وزن تر و خشک ریشه (به ترتیب با 74/70 و 68/18 گرم) و بیش‎ترین میزان کلونیزاسیون (96 درصد) در واریته نئاپولیتانوم با کاربرد میکوریزا به همراه کاربرد بیوچار سه درصد مشاهده شد. بیش‎ترین غلظت سدیم، پتاسیم، نیتروژن و مس در تیمار بیوچار شش درصد به‎دست آمد. تیمار میکوریزا نیز باعث افزایش غلظت منیزیم، آهن، مس و کلسیم در هر دو واریته نئاپولیتانوم و کریسپوم گردید. بیش‎ترین غلظت عنصر فسفر (67/8918 پی‎پی‎ام) مربوط به واریته نئاپولیتانوم با کاربرد میکوریزا و بیوچار شش درصد و بیش‎ترین غلظت عنصر منگنز (7296/50 پی‎پی‎ام) در واریته کریسپوم با کاربرد میکوریزا و بیوچار شش درصد به‎دست آمد. در مجموع در این مطالعه کاربرد بیوچار منجر به کلونیزاسیون بهتر ریشه‌ی جعفری با قارچ میکوریزا گردید. بنابراین می‌توان نتیجه‌گیری کرد که استفاده توأم بیوچار و قارچ‎های میکوریزا شرایط بهتری را جهت دست‎یابی به اهداف کشاورزی پایدار و افزایش رشد وزی‌توده‌ی گیاه جعفری فراهم می‌آورد.

https://ijhs.ut.ac.ir/article_86957_1f0afc909767b24b004bdb71fd6224e7.pdf