دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 50 2 2019 08 23 Influence of UV-C irradiation on some phytochemicals and antioxidant activities in ‘Sultana’ table grape skin اثر تابش اشعه فرابنفش C بر برخی ترکیبات فیتوشیمیایی و فعالیت پاداکسایشی در پوست حبه انگور رقم بیدانه سفید 457 472 72737 10.22059/ijhs.2018.254634.1424 FA احسان رنجبران دانشجوی دکتری فیزیولوژی و اصلاح درختان میوه، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران منصور غلامی استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2018 04 21 The effect of UV-C irradiation, either alone or in combination with other treatments, on the biosynthesis of secondary compounds in plants has been recently become a matter of interest. In this study, the influence of UV-C light on some phytochemical traits and activity of enzymes involved in phenolic metabolism in grape was investigated. At first, the berries of table grape cv. Sultana were subjected to UV-C irradiation in different doses of 0 (control), 0.8, 1.2, and 4.2 kJm<sup>-2</sup>, then they were kept at 15°C for 6 days. UV-C low doses induced total phenol in the berry skin. The lowest flavonoid content was observed in berries subjected to the highest dose of UV-C (4.2 kJm<sup>-2</sup>) on the first day, whereas those irradiated by the low dose of UV-C (0.8 kJm<sup>-2</sup>) had the most flavonoid content after 5 days (0.45 mg Rutin/g FW). Also, UV-C application improved antioxidant capacity of treated samples in comparison with control. It should be noted that UV-C irradiation had no effect on total tannin content of the berry skin. However, the effect of UV-C radiation on phenylalanine amonialyase (PAL) activity was remarkable during storage. The UV-C restricted the POD activity up to the middle of storage. However, in terms of polyphenol oxidase (PPO), this behavior was dosage-dependent. The results showed that UV-C application at the low doses is an appropriate way to increase phenolic content and antioxidant capacity of table grapes cv. Sultana during limited storage time. اثر پرتو فرابنفش نوع C (UV-C) به­تنهایی یا در ترکیب با دیگر تیمارها بر سنتز ترکیبات ثانویه در گیاهان، اخیرا مورد توجه قرار گرفته است<em>.</em> در این پژوهش، اثر پرتو UV-C بر برخی ویژگی‌های فیتوشیمایی و فعالیت برخی آنزیم‌های دخیل در متابولیسم ترکیبات فنلی در انگور مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا حبه‌های انگور رقم بیدانهسفید در معرض پرتو UV-C در شدت­های0 (شاهد)، 8/0، 2/1 و 2/4 کیلوژول بر مترمربع قرار گرفته و سپس در دمای 15 درجه سانتی‌گراد به­مدت 6 روز نگهداری شدند. شدت­های کم پرتو فرابنفش، تجمع فنل کل در پوست حبه را القا کرد. کمترین میزان فلاونوئید کل در حبه­های تیمار شده با بالاترین شدتUV-C  (kJm<sup>-2</sup> 2/4) در روز اول مشاهده شد درحالی­که حبه‌های تیمارشده با شدت­ کم UV-C (kJm<sup>-2</sup> 8/0) پس از گذشت 5 روز بیشترین میزان فلاونوئید را داشتند (45/0 میلی­گرم روتین در گرم وزن تر). همچنین کاربرد تابش UV-C منجر به افزایش ظرفیت پاداکسایشی نمونه­های تیمارشده در مقایسه با شاهد گردید. لازم به ذکر است پرتوتابی باUV-C  اثر معنی­داری بر مقدار تانن کل پوست حبه نداشت؛ با این وجود اثر UV-C بر فعالیت آنزیم فنیل­آلانین­آمونیالیاز (PAL) در طول مدت نگهداری قابل­توجه بود. UV-C فعالیت آنزیم پراکسیداز (POD) را تا اوسط مدت­ نگهداری کنترل کرد؛ ولی در مورد آنزیم پلی‌فنل‌اکسیداز (PPO) این رفتار وابسته به شدت UV-C بود. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد UV-C در شدت­های پایین، روش مناسبی برای افزایش میزان ترکیبات فنلی و ظرفیت پاداکسایشی انگور تازه­خوری رقم بیدانهسفید در طول مدت نگهداری کوتاه می­باشد. پرتوتابی تنش ترکیبات فنلی فعالیت آنزیمی Vitis vinifera https://ijhs.ut.ac.ir/article_72737_4ee7b525e38d572309d802213d3b6c38.pdf