دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم باغبانی ایران 2008-482X 47 3 2016 11 21 The effect of preharvest spray of putrescine and salicylic acid solutions on some qualitative properties of ‘Granny Smith’ apple fruit تأثیر محلول‌پاشی پیش از برداشت پوتریسین و اسید سالیسیلیک بر برخی خواص کیفی میوۀ سیب رقم گرانی اسمیت 445 456 59807 10.22059/ijhs.2016.59807 FA آرزو عسگرپور دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج مصباح بابالار استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8645-625X محمدعلی عسگری استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2016 10 25 In the current research, salicylic acid and putrescine treatments solutions each with 0, 0.5, 1, and 2 mM/L levels were sprayed on the ‘Granny Smith’ apple trees in three preharvest stages. The treatments were applied based on factorial experiment in the randomized complete block design. Weight loss, fruit firmness, total soluble solids (TSS), titratable acidity (TA), pH, TSS/TA, peel color, and ascorbic acid parameters were measured in five stages after the harvest. The results revealed that the treatments led to reduce weight loss, to maintaine fruit firmness and to conserve TA parameters significantly (p<0.05) and were significantly effective on TSS values as compared to the control ones. In general, the samples treated with 1 and 2 mM/L levels of both salicylic acid and putrescine solutions had the lowest weight loss, the greatest fruit firmness and the highest TA, as compared to the other levels. TSS was affected significantly by 2 mM/L level of both salicylic acid and putrescine solutions only in some stages. None of the treatments showed significant influences on pH, TSS/TA and peel color parameters in neither of the studied periods of storage. در این تحقیق محلول­های اسید سالیسیلیک و پوتریسین هر کدام در چهار غلظت 0، 5/0، 1 و 2 میلی‌مولار تهیه شدند و به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی روی درختان میوۀ سیب گرانی اسمیت محلول‌پاشی شدند. پس از برداشت میوه­ها، فراسنجه‌­های درصد کاهش وزن، سفتی بافت، مواد جامد قابل‌حل، درصد اسید­های قابل عیارسنجی (تیتراسیون)، اسید آسکوربیک، pH، شاخص طعم و رنگ پوست در پنج نوبت اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد که اعمال تیمارها در مقایسه با نمونه­های شاهد به‌طور معنی­داری (05/0>P) باعث جلوگیری از کاهش وزن میوه، حفظ سفتی بافت و حفظ درصد اسید قابل عیارسنجی شد. در مجموع نمونه­های تیمارشده با غلظت­های 1 و 2 میلی­مولار اسید سالیسیلیک و پوتریسین نسبت به غلظت­های دیگر کمترین کاهش وزن، بیشترین سفتی و بالاترین درصد اسید قابل عیارسنجی را داشتند. میزان مواد جامد قابل‌حل نیز در بعضی از مراحل به‌طور معنی‌داری تحت تأثیر تیمارهای بررسی شده بود (05/0>P). تیمارها بر فراسنجه‌های pH، شاخص طعم و رنگ پوست در هیچ‌کدام از مراحل تأثیر معنی­داری نداشتند. https://ijhs.ut.ac.ir/article_59807_193bfb3f286a1bca4c11f34d0d630527.pdf