2021-10-20T17:27:49Z https://ijhs.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=3015

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 موسی رسولی محمدرضا فتاحی مقدم ذبیح اله زمانی علی ایمانی علی عبادی به منظور گروه بندی و مقایسه 72 رقم و ژنوتیپ بادام،30 صفت شامل 12 صفت فنولوژیکی و رویشی درخت و 18 صفت مربوط به خشک میوه و مغز، براساس توصیفگر جهانی بادام اندازه گیری شد. بر اساس نتایج بدست آمده برخی از صفات مثل عادت رشدی درخت، رنگ گل، وزن خشک میوه، سختی پوست چوبی و طعم مغز دارای ضریب تغییرات بالایی بودند. ضرایب همبستگی ساده بین صفات نشان داد که بین برخی از صفات اندازه گیری شده رویشی، خشک میوه و مغز همبستگی مثبت یا منفی معنی دار وجود دارد. تجزیه کلاستر در فاصله 25 اقلیدسی ارقام و ژنوتیپ ها را به دو گروه اصلی تقسیم کرد و صفاتی مثل طول خشک میوه، وزن، عرض و رنگ مغز در تفکیک ارقام و ژنوتیپ ها موثر بودند. با کاهش فاصله اقلیدسی از 25 به 10، ارقام و ژنوتیپ ها به شش گروه اصلی تقسیم بندی شدند که از عوامل مهم تفکیک کلاسترهای اصلی صفاتی از جمله قدرت رشدی درخت، سختی و ضخامت پوست چوبی، نسبت طول به عرض خشک میوه، نسبت وزن مغز به وزن خشک میوه و طعم مغز بودند. تجزیه به عامل ها صفات مورد ارزیابی را به 11 عامل اصلی کاهش داد که در مجموع 07/75 درصد واریانس کل را توجیه نمودند. بر اساس نتایج بدست آمده ارقام و ژنوتیپ های ’دیررس ساوجبلاغ‘، ‘D-124’، ‘D-99’، ’شاهرود 12‘، ’تونو‘، ’نان پاریل‘، ’پرایس‘، ’میرپنج تهران‘، ’پاکوتاه شماره 2 طالقان‘، ’شماره 34-13‘، ’شماره 8-16‘، ’شماره 10-11‘، ’زرقان 10‘، ’ارومیه 68‘، ’برگ درشت همدان‘ و ’یزد 60 ‘از نظر برخی صفات مهم مثل عادت دیرگلدهی، خشک میوه و مغز بهتر از سایر ارقام و ژنوتیپ ها بودند. بادام تجزیه به عامل ها. تجزیه کلاستر صفات مورفولوژیک ضریب همبستگی 2012 12 21 357 370 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29371_39837f06fae5e6dd44e7079ae7b2d45e.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 فرشاد دشتی مهرداد رسولی اثر هرس شاخه در 3 سطح (نگهداری 2، 3 و4 شاخه اصلی) و انتخاب میوه در 2 سطح (انتخاب میوه روی شاخه اصلی، انتخاب میوه روی شاخه اصلی و فرعی) بر عملکرد و صفات کیفی دو رقم فلفل گلخانه‌ای (رقم قرمز Torkal و نارنجی Paramo) بصورت فاکتوریل در طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه‌ای مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد رقم قرمز تعداد میوه (43/14 میوه در بوته)، عملکرد کل و قابل فروش (43/2263 و 71/2205 گرم در بوته)، میوه درجه 2 (86/736 گرم در بوته)، درصد مواد جامد محلول، ویتامین ث میوه و کلروفیل کل برگ بیشتری را نسبت به رقم نارنجی نشان داد. با افزایش تعداد شاخه صفات عملکردی بجز وزن تک میوه افزایش داشت، بطوریکه بیشترین میزان صفات عملکردی در هرس چهارشاخه بدست آمد. ارتفاع بوته و تعداد گره با افزایش تعداد شاخه کاهش یافت و در صفات کیفی بیشترین میزان ویتامین ث میوه، کلروفیل کل برگ و کاروتنوئید کل میوه از هرس دو شاخه حاصل گردید. انتخاب میوه روی شاخه اصلی و فرعی، تعداد میوه (32/14 میوه در بوته)، عملکرد کل (12/2190 گرم در بوته) و میوه درجه 2 (49/659 گرم در بوته) بیشتری را نسبت به انتخاب میوه روی شاخه اصلی داشت، در حالیکه با انتخاب میوه روی شاخه اصلی میوه های درشت تری (وزن تک میوه 78/161 گرم در بوته) حاصل شد. با توجه به نتایج اثرات متقابل، رقم قرمز واکنش پذیری بهتری نسبت به رقم نارنجی در رابطه با انتخاب توام میوه روی شاخه اصلی و فرعی نشان داد. هنگامی که بوته های فلفل بصورت چهارشاخه هرس شدند تفاوتی در انتخاب میوه روی شاخه اصلی یا شاخه اصلی و فرعی مشاهده نشد ولی وقتی به صورت هرس سه شاخه تربیت شدند، با انتخاب میوه روی شاخه اصلی و فرعی میزان عملکرد افزایش یافت. در نهایت هرس چهارشاخه با انتخاب میوه روی شاخه اصلی و فرعی به علت عدم تاثیر بر کیفیت میوه و افزایش عملکرد، برای ارقام مورد آزمایش پیشنهاد می‌گردد. تربیت بوته رقم Paramo رقم Torkal محصول درجه 1 2012 12 21 371 379 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29372_1e5b9c8ccd30d022462981ca9db6886f.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 خدیجه محیسنی روح‌انگیز نادری منصور امیدی Cycas reveluta Thunb. is a valuable ornamental plant, requiring special care for appropriate growth and development. This beautiful plant having been found for the first time in China, is typical in tropical areas. Considering the advantages of tissue culture for propagation of the plant, the present study was aimed at evaluating the effects of various kinds and concentrations of growth regulators 2,4-D (0, 1, 2 and 4 mg/l) and Picloram (0, 1, 2.5, 5 and 10 mg/l) as well as different types of explants (leaf, petiole, and endosperm) on callus induction in C. revoluta as a vital stage in successful in vitro propagation of the plant. The evaluation was made an assessment through of callus weight, area, volume, callogenesis percentage, as well as callogenesis rate. Treatments were set up in a factorial arrangement based on completely randomized design of three replications. According to the obtained results, the highest callus area (3.39 cm2) and volume (5.8 cm3) in endosperm explants was obtained from the 10 mg/l picloram. In contrast, no callus was observed in leaf explants in 10 ml/l Picloram treatment. The highest callus weight (8.17 gr) in petiole explants was achieved from 1 mg/l of Picloram treatment. On the other hand, 4 mg/l 2,4-D and 10 mg/l picloram were identified as the most suitable treatments for induction of the higher levels of callogenesis (98.3% and 98.7%, respectively) in endosperm explants, whereas no callus was induced in leaf explants in 10 mg/l of Picloram. In 1, 2.5 and 5 mg/l Picloram, leaf and petiole explants exhibited a higher rate of callogenesis (12 days). Overall, the most desirable response in all the studied explants was achieved in 4 mg/l 2,4-D, although the treatment of endosperm explants with 10 mg/l of Picloram ended up with better results. Throughout this study, the texture and color of the obtained calli turned out to be different; while calli obtained from 2,4-D were granulate and had yellowish cream color, those induced through picloram application were milky paste. تنظیم کننده های رشد گیاهی ریزنمونه سیکاس کالوس‌زایی کشت بافت 2012 12 21 381 391 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29373_22946740c6069f4b444e2c50698155eb.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 مهدی محمدزمانی ولی ربیعی محمدعلی نجاتیان خشکی به عنوان یک تنش غیر زنده در اکثر مراحل رشد گیاه آثار مخرب و زیان آوری دارد. گیاهان برای مقابله با خشکی واکنش‌های مختلفی از خود نشان می‌دهند. از جمله این واکنش‌ها تولید اسمولیت‌هایی مثل پرولین و گلایسین‌بتائین است که به نظر می‌رسد بتوان با اضافه کردن مصنوعی این ترکیبات در گیاهان تحمل آن‌ها را به شرایط خشکی افزایش داد. بدین منظور آزمایشی بصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار بر روی چهار رقم انگور خوشناو، پیکانی، پرلت و فلیم‌سیدلس اجرا گردید. بوته‌های انگور تحت تنش خشکی با 70 درصد از آب مورد نیاز آبیاری شدند. تیمارهای شاهد (صفر)، پرولین (mM10) و گلایسین‌بتائین (mM15) در چهار مرحله (پیش از گلدهی، گلدهی، غوره‌شدن و رنگ گرفتن خوشه‌های انگور) بر روی بوته‌ها محلول‌پاشی شدند. نتایج نشان داد که تأثیر پرولین و گلایسین بتائین بر روی محتوی نسبی آب برگ (RWC)، دمای کانوپی، محتوی کلروفیل برگ، سطح برگ و میزان قندهای محلول (در سطح یک درصد) در هر چهار رقم معنی‌دار بود. مقایسه میانگین‌ها نشان داد که بیشترین میزان کربوهیدرات محلول و سطح برگ مربوط به تیمار گلایسین بتائین و کمترین مقدار دمای کانوپی مربوط به شاهد بود. همچنین آنالیز همبستگی صفات نشان داد که بین محتوی نسبی آب برگ با دمای کانوپی همبستگی منفی و با کربوهیدرات‌‌های محلول و کلروفیل برگ همبستگی مثبت وجود دارد. در نهایت مشخص شد که گلایسین بتائین در افزایش تحمل به خشکی بوته‌های انگور از پرولین موثرتر بود. دمای کانوپی کربوهیدرات محلول کلروفیل 2012 12 21 393 401 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29374_8583c4c11388d3d58772aaad1b7fb486.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 نجمه زینلی مجتبی دلشاد عبدالکریم کاشی کمال الدین حق بین این تحقیق به منظور ارزیابی مقاومت به تنش کم آبی دو ژنوتیپ دستنبوی ایرانی (دستنبوی بیرجند و کرمان) و یک رقم طالبی سمسوری ورامین انجام شد. در این مطالعه، سه سطح آبیاری (شروع آبیاری در پتانسیلهای ماتریک 50-، 65- و 75- سانتی بار) مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثرتنش آبی بر عملکرد، سفتی بافت میوه، میزان قندهای گلوکز، فروکتوز و ساکاروز میوه و همچنین محتوای پرولین برگ گیاهان معنی دار می باشد. شروع آبیاری در پتانسیل ماتریک 65- سانتی بار، کاهش معنی داری در عملکرد و اجزای آن ایجاد نکرد و از این رو می توان آن را نوعی تنش آبی تعدیل یافته برای این گیاهان به حساب آورد. اثر متقابل بین تنش آبی و ژنوتیپ بر متوسط وزن میوه و میزان مواد جامد محلول معنی دار بود. در مورد این دو صفت، طالبی سمسوری در مقایسه با دو ژنوتیپ دستنبو نسبت به سطوح مختلف تنش آبی واکنش بیشتری نشان داد. تنش آبی تعدیل یافته، اثر مثبت بر میزان قند میوه (گلوکز، فروکتوز و ساکاروز) داشت. در مجموع در شرایط مشابه این آزمایش می توان از طریق اعمال تنش آبی کنترل شده، بدون کاهش عملکرد معنی دار، باعث افزایش کیفیت میوه ها از نظر میزان مواد جامد محلول شد. پتانسیل ماتریک پرولین تنش آبی تعدیل یافته 2012 12 21 403 410 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29375_d8a941d9b06d1c2c5bd1a19d4c0306c2.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 آتنا یزدانی دماوندی معظم حسن پور اصیل بابک ربیعی به منظور ارزیابی اثر مقدار و زمان مصرف کود نیتروژنی بر کمیت و کیفیت دو رقم هویج ، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل 2×3×4 در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با 24 تیمار و 3 تکرار انجام شد. مقادیر 25، 50، 75 و 100 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژنی در 3 زمان مصرف همزمان با آماده‌سازی بستر، 30 و 60 روز پس از کاشت در دورقم هویج ’نانتز‘ و ’فورتو‘ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که وزن تر برگ، وزن تر ریشه، وزن خشک ریشه، طول ریشه، عملکرد هویج و میزان کاروتنوئید در مقادیر کودی 50 و 75 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در زمان‌های کوددهی 30 و 60 روز پس از کاشت در هر دو رقم بالاترین بود. وزن خشک برگ‌ها و طول برگ‌ها در مقادیر کودی 75 و 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژنی در 30 و 60 روز پس از کاشت در هر دو رقم بالاترین بود. همچنین ترکیبات فنولی تحت تأثیر افزایش مقدار کود نیتروژنی و زمان‌های کوددهی و رقم قرار گرفت، به‌طوری‌که در مقادیر کودی 50 و 75 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و در زمان‌های کوددهی 30 و 60 روز پس از کاشت در رقم ’فورتو‘ بیشتر از رقم ’نانتز‘ بود. میزان نیترات نیز تحت تأثیر افزایش مقدار کود نیتروژنی قرار گرفت اما تحت تأثیر زمان کوددهی و رقم واقع نشد، به‌طوری‌که در بالاترین سطح کود نیتروژنی بالاترین مقدار نیترات به میزان 37/6 میلی‌گرم بر 100 گرم وزن تر مشاهده شد. ترکیبات فنولی صفات مورفولوژیک کاروتنوئید نیترات هویج. 2012 12 21 411 422 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29376_1729e6873232905d2f840e39de5ab3f4.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 امیر رحمتیان مجتبی دلشاد رضا صالحی محمدی مسعود موسوی رحیمی رشد، عملکرد و خصوصیات کیفی میوه‌ی گیاهان گوجه‌فرنگی گلخانه‌ای رقم سیندا به صورت غیر پیوندی و پیوندی روی پایه کینگ‌کنگ و روی ریشه‌ی خودی، با دو روش تربیت تک‌ساقه و دو‌ساقه همراه با دو سطح تنک میوه: 1) خوشه‌های بدون تنک میوه، 2) تنک خوشه‌ها تا 5 میوه با یکدیگر مقایسه گردید. سرعت رشد گیاه، سرعت رشد نسبی، میزان فتوسنتز خالص، شاخص سطح برگ، نسبت سطح برگ، نسبت وزن برگ، وزن ویژه‌ی برگ، سرعت توسعه برگ و سطح ویژه‌ی برگ همراه با صفات کیفی میوه شامل طول، قطر و وزن تک میوه، pH عصاره‌ی میوه، میزان اسید قابل تیتراسیون، ویتامین ث، شاخص‌های رنگ میوه (L*,a*، هیو و کروما) و عملکرد میوه مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند. پیوند و روش تربیت اثر معنی‌داری روی اغلب صفات مورد بررسی داشتند. عملکرد گیاهان گوجه فرنگی پیوندی روی پایه‌ی کینگ‌کنگ 27% (59/4 کیلوگرم در بوته) و در گیاهان دوساقه‌ای 32% (45/4 کیلوگرم در بوته) افزایش یافت. همچنین سرعت رشد محصول در گیاهان دوساقه‌ای و گیاهان گوجه‌فرنگی پیوندی روی پایه‌ی کینگ‌کنگ افزایش نشان داد. با بررسی توزیع ماده‌ی خشک بین اندام‌های مختلف گیاه تحت تأثیر پیوند و روش تربیت، نتایج نشان دادند که بیشترین ماده‌ی خشک به میوه‌ی گیاهان پیوندی روی پایه‌ی کینگ‌کینگ (57/54%) و همچنین گیاهان تک ساقه‌ای (47/50%) تخصیص یافت. مطابق با نتایج، کاربرد تکنیک‌های تربیت بوته و پیوند، می‌تواند موجب بهبود رشد و عملکرد در گیاه گوجه فرنگی گلخانه‌ای گردد. پایه پیوند تنک میوه روش‌های تربیت گوجه فرنگی گلخانه‌ای 2012 12 21 423 435 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29377_5d3aae08e879bcef1036f811e9ca6130.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 زینب اسماعیل زاده مهدی صیدی جهت بررسی اثر انواع خاک‌پوش و پرده‌های سایه‌انداز بر خصوصیات کیفی و کمی گوجه‌فرنگی هیبرید ارلی اوربانا تحت شرایط کمبود آب، آزمایشی در سال زراعی 88-87 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ایلام به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام پذیرفت. کرت‌های اصلی به چهار سطح سایه‌دهی (صفر، 40، 55 و 60 درصد) و کرت‌های فرعی به چهار نوع خاک‌پوش (پلی‌اتیلن شفاف، پلی‌اتیلن مشکی، کاه و کلش و شاهد) اختصاص یافت. در ابتدای انتقال نشاها به زمین اصلی تا اواخر تیر ماه همزمان با اوج تولید، دور آبیاری 10 روز یک‌بار و پس از آن تا پایان آزمایش هر هفته یک‌بار تنظیم گردید. نتایج نشان داد حداکثر عملکرد میوه بازار پسند (5/52 تن در هکتار) و میانگین وزن تک میوه (56/103 گرم) با استفاده از خاک‌پوش مشکی و 60 درصد سایه‌دهی و نیز حداکثر عملکرد کل (8/52 تن در هکتار) با استفاده از خاک‌پوش مشکی به‌دست آمد. با استفاده از خاک‌پوش مشکی و 60 درصد سایه‌دهی تعداد میوه ترک خورده و تحت خاک‌پوش شفاف و 60 درصد سایه‌دهی تعداد میوه گلگاه پوسیده به حداقل رسید. در حالی‌که خاک‌پوش مشکی و 55 درصد سایه‌دهی عملکرد میوه‌های گلگاه پوسیده (75/1 تن در هکتار) و خاک‌پوش مشکی همراه با 40 درصد سایه‌دهی عملکرد میوه‌های ترک‌خورده (07/1 تن در هکتار) را به حداقل رساند. بیشترین طول میوه تحت خاک‌پوش مشکی و سایه‌دهی 60 و 55 درصد و بیشترین قطر میوه تحت تیمار بدون خاک‌پوش و 60 درصد سایه‌دهی اندازه‌گیری شد. کاهش شدت نور در حد 60 و 55 درصد بیشترین ضخامت دیواره تخمدان را موجب شد. تیمار شاهد اسیدیته میوه (43/0 درصد) را به بالاترین مقدار رساند. مواد جامد محلول (96/5 درصد) تحت تیمار بدون سایه‌انداز حداکثر بود. با 60 درصد کاهش شدت نور و بدون خاک‌پوش بیشترین تعداد شاخه فرعی و تعداد کل شاخه‌ها رشد کردند. با کاهش 60 درصد نور و پوشاندن زمین با خاک‌پوش شفاف بیشترین تعداد شاخه اصلی شمرده شد. کاربرد خاک‌پوش مشکی توانست تعداد میوه بازارپسند و تعداد کل میوه تولید شده را به حداکثر برساند.تیمارها تأثیر چندانی بر زمان برداشت میوه نداشتند و حد فاصل بین حداکثر و حداقل زمان برداشت میوه 7/17 روز بود. در ضمن نتایج این تحقیق نشان داد با استفاده از خاک‌پوش مشکی و سایه‌دهی 60 درصد در نواحی که شدت نور خورشید بیش از 20000 لــوکس می‌باشد ضمن افزایش عملکرد، میزان میوه‌های غیر قابل عرضه به بازار کاهش می‌یابد. ‌ پوسیدگی گلگاه ترک‌خوردگی میوه خاک‌پوش سایه‌دهی گوجه‌فرنگی 2012 12 21 463 471 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29378_0de0c6602c676ed41be560124d4edfbc.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 علی مومن پور علی عبادی علی ایمانی Self-incompatibility is one of the most prominent inhibiting factors in almond production which reduces fruit set, making orchard management difficult. Therefore, breeding of almond to produce self-compatible genotypes is indispensably important. In this research work, pollen tube growth rate was studied in 38 genotypes obtained from crossing between Touno (male parent) and Shahrood 12 (female parent). Flowers of each progeny was self pollinated. Then, pollen tube growth was studied through fluorescent microscopy. Fruit set was also determined. To study pollen tube growth rate, a number of four branches of any one tree were bagged in stage D. Flowers were hand pollinated with their own pollen, using a camel brush. Percentages of initial vs. final fruit set were determined 15, 30, 45and 60 days past pollination, respectively. In addition, one branch was left for open pollination to be compared with self pollinated ones. Results indicated that genotype number 23 was self-compatible by a fruit set of 18.23%. On the other hand, cross-pollination increased fruit set of self-compatible genotypes.For a microscopic study, flowers were harvested at 24, 72 and 120 hr following hand pollination. Results of a two year (2009 and 2010) study showed that 24 and 72 hr were not enough for pollen tube to reach the base of style, while a 120 hr duration was a suitable time. At 120 hr following pollination in 2010, 39.47% of the genotypes were self-incompatible, 23.68% were doubtful, 26.32% were self-compatible and 10.53% recognized as highly self-compatible. Pollen tube growth was also studied following a cross pollination of the 38 genotypes using pollen of cultivar Sahand. Flower samples were harvested at 120 hr after hand pollination. Results indicated that two genotypes were cross-incompatible, four doubtful, 10 were cross-compatible while 22 genotypes recognized as highly cross-compatible. Results of microscopic observations were in the same line with fruit set measurements in both cases of self and cross-pollination. Therefore, pollen tube growth observation through fluorescent microscopy proved to be a useful and practical method to discriminate between self, and cross-compatible genotypes. خودسازگاری دگرسازگاری ژنوتیپ های مشکوک میزان تشکیل میوه مطالعه میکروسکوپی. 2012 12 21 447 461 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29379_4c25ee537f50b66a768b5c0be822b534.pdf

2012-12-21 10.22059

علوم باغبانی ایران 2008-482X 2008-482X 1391 43 4 محمدرضا پیرمرادی رضا امیدبیگی محمدرضا نقوی امین باقی زاده عباس یدالهی آنغوزه تلخ (.Ferula assa-foetida L) گیاهی وحشی، متعلق به تیره چتریان است. این تحقیق به منظور تعیین نوع خواب در بذر این گیاه و تعیین بهترین تیمار جهت جوانه زنی سریع آن انجام گرفت. بدین منظور 12 تیمار شامل اسید جیبرلیک 500، 1000 و 1500 پی پی ام، نیترات پتاسیم 1/0، 2/0 و 3/0 مولار، آبشویی، 24، 48 و 72 ساعت، حذف پوسته بذر (بذور یکساله و تازه برداشت شده) و بذور تازه برداشت شده با پوسته به همراه شاهد (بذور یکساله با پوسته) در قالب دو طرح کاملا تصادفی در دو دمای20 و 5 درجه سانتی گراد در 4 تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد، بذور تازه برداشت شده تحت هیچ تیماری جوانه نزدند که دلیلی بر وجود رویان توسعه نیافته در آنها می باشد. در تمامی تیمارها به استثناء حذف پوسته، بذور برای جوانه زنی حداقل 20 روز دمای 5 درجه سانتی گراد نیاز داشتند. تیمارهای دیگر (سطوح مختلف اسید جیبرلیک و نیترات پتاسیم و سطوح مختلف آبشویی) در دمای 5 درجه سانتی گراد تاثیر معنی داری بر درصد جوانه زنی نهایی داشتند ولی افزایش چشمگیری در سرعت جوانه زنی ایجاد نکردند. با حذف پوسته در بذور یکساله، آنها حتی در دمای 20 درجه سانتی گراد طی مدت 4 روز 84 درصد جوانه زدند. درحالی که سایر بذور در این دما هیچ جوانه زنی نداشتند. در کل نتایج این تحقیق نشان داد که حذف پوسته بهترین تیمار جهت جوانه زنی بذر آنغوزه بود. با افزایش ارتفاع محل جمع آوری بذور در رویشگاه نیاز سرمایی جهت جوانه زنی آنها به طور معنی داری افزایش یافت. آبشویی اسیدجیبرلیک آنغوزه خواب. سرمادهی 2012 12 21 461 471 https://ijhs.ut.ac.ir/article_29380_2cf106dabcbfcc82d09bf065d9ab483a.pdf